YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5918
KARAR NO : 2023/16376
KARAR TARİHİ : 22.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca neticeten 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteğinin, suç kastının bulunmadığına, olayın şüphelisi değil tanığı olduğuna, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ile sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, ayrıca resen tespit edilecek nedenlerle kararın tekrar incelenerek bozulması talebine yönelik olduğu görülmüştür.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, bir kavga olayı nedeniyle kendisini polis merkezine davet eden mağdurlara hitaben “Siz kimsiniz beni buradan alacaksınız, beni bu oturduğum yerden Allah’ı gelse kaldıramaz, bugünün yarını da var. Sizi o koltukta 24 saat oturtmam.” şeklinde sözler söyleyerek direndiği, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
Sanığın temyiz sebepleri yönünden aşağıda belirtilen bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. Ancak;
5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinde “görevi yaptırmamak için direnme” başlığıyla “seçenekli hareketli” ve “amaçlı bir fiil” olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin “cebir veya tehdit” şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alınmalıdır.
Bu açıklamalar ışığında; olay günü sanığın, mağdurlara söylediği kabul edilen “Siz kimsiniz beni buradan alacaksınız, beni bu oturduğum yerden Allah’ı gelse kaldıramaz, bugünün yarını da var. Sizi o koltukta 24 saat oturtmam.” şeklindeki sözlerinin tartışmanın bütünü ve söylendiği bağlam içinde değerlendirildiğinde tehdit boyutuna ulaşmadığı hususu dikkate alındığında, sanığın polis memurlarına karşı ne şekilde cebir veya tehdit kullanarak direndiği kanıtlara dayalı olarak açıklanmadan yetersiz gerekçeyle mahkûmiyet hükmü kurulması,
Hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görülmediğinden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.03.2023 tarihinde karar verildi.