YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5950
KARAR NO : 2023/16609
KARAR TARİHİ : 29.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında;
Hakaret ve kasten yaralama suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteğinin, duruşma gününün belirlenen tarihten erken yapılması sebebiyle katılanın yokluğunda karar verilmesi suretiyle delilleri ibraz edilemeden ve esas hakkında beyanda bulunamadan karar verildiği, başka bir dava dosyasına konu değerlendirme raporunda sanığın kızlarının sanığın eylemlerini doğruladıkları, dosya arasındaki CD çözüm tutanağında sanığın eylemlerinin doğrulanmasına rağmen ayrıca bildirecekleri tanıklar da dinlenilmeden beraat kararı verildiği, resen dikkate alınacak nedenlerle kararın bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Katılanın suç tarihinde benzin istasyonunda bulunduğu sırada sanığın yanına geldiği ve “Ulan y…şak sen benim yuvamı yıktın.” sözü ile hakaret ettiği, elini kaldırarak vurmaya çalıştığı ve ayrıca bardağı katılana fırlattığı iddiası ile kamu davası açılmış, ancak Yerel Mahkemece sanığın cezalandırılmasına yeterli, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediği ve suçun sabit olmadığı kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE
Mahkemece, olaya ilişkin görüntülerin bulunduğu CD’ nin duruşmada izlenildiği ve değerlendirildiğinin anlaşılması karşısında, Tebliğname’deki bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

1.Katılan vekilinin temyiz dilekçesinde delillerini ibraz edemediklerini bildirmesi karşısında; 04.09.2015 tarihinde yapılan duruşmada yargılamanın 10.09.2015 gününe ertelenmesine rağmen, 08.09.2015 tarihinde duruşma açılıp sanık dinlenildikten sonra, katılan için 5271 sayılı Kanun’da öngörülen haklardan yararlanma ve delil sunma imkanı sağlanmadan ve katılana değiştirilen duruşma günü bildirilmeden yokluğunda karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 234 üncü maddesine aykırı davranılması,
2.Dosya içerisinde yer alan ıslak imzalı gerekçeli karar ile Ulusal Yarğı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) sisteminde yer alan gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, fiziki olarak incelenen dosya ile UYAP sistemi arasında çelişkiye yol açılması,
Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün (1) ve (2) numaralı bentlerinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
29.03.2023 tarihinde karar verildi.