Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2021/6144 E. 2023/17037 K. 10.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6144
KARAR NO : 2023/17037
KARAR TARİHİ : 10.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

Katılanlar vekilinin 30.05.2016 havale tarihli temyiz dilekçesi içeriğinden yalnızca sanıklar …, …, … ve … hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlerine ilişkin temyiz talebinde bulunulduğu belirlenmekle adı geçen sanıklar hakkında kurulan hükümlerle sınırlı olarak dosya görüşüldü:
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla;
1. Sanık … hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca, kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun(5237 sayılı Kanun) 24 üncü maddesi ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraat,

2. Sanık … hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca, kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 24 üncü maddesi ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraat,
3. Sanık … hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca, kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 24 üncü maddesi ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraat,
4. Sanık … hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca, kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 24 üncü maddesi ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraat, kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar vekilinin temyiz istemi, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğü, tanıklar … ve …’nın atılı suçların işlendiğini doğruladıkları, katılanların eylemlerinin ”düşünceyi açıklama ve yayma hürriyeti” kapsamında kaldığı, Rektörlüğün müdahale emrinin hukuka aykırı olduğu, sanıkların da 5237 sayılı Kanun’un 24 üncü maddesinin üçüncü fıkrası gereği sorumlu olmaları gerektiği, açıklanan ve re’sen gözetilecek nedenlerle usul ve Yasaya aykırı olan kararın bozularak sanıkların cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanıklar …, …, … ve …’ın … … Üniversitesi’nde güvenlik görevlisi olarak görev yaptıkları, katılanların da aynı üniversitede öğrenci olup olay günü üniversite öğrencilerinin çıkardığı … isimli dergiyi Mühendislik Fakültesi önünde stand açarak satmak istedikleri, sanıkların buna müsaade etmeyerek katılanları basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaraladıkları ve “Ananı sinkaf ederiz.” diyerek hakaret ettikleri iddiasıyla açılan davada, Yerel Mahkemece hakaret suçu yönünden, sanıkların atılı suçu işlediklerinin sabit olmadığı gerekçesiyle, kasten yaralama suçu yönünden de, sanıkların eyleminde hukuka uygunluk nedeninin bulunduğu gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanıkların suçlamaları kabul etmemeleri, tarafsız bir görgü tanığının bulunmaması, … … Üniversitesi Rektörlüğü’nün 18.04.2016 tarihli yazı içeriği, olayın meydana geliş şekli ile tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde Yerel Mahkemenin inanç ve taktirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. Sair Yönlerden
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar hakkında Yerel Mahkemece verilen hükümlerde katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.04.2023 tarihinde karar verildi.