YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7836
KARAR NO : 2023/16854
KARAR TARİHİ : 04.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanunun 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla; sanık hakkında şikâyetçiler … ve …’ ya karşı hakaret suçundan, ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca 1’er yıl hapis cezaları ile cezalandırılmasına, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca da hak yoksunlukları ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, kararı temyiz etmek istediğine yönelik olup gerekçe içermemektedir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın ceza infaz kurumunda hükümlü olduğu, tanıklar … ve … ile şikâyetçi … olduğu halde şikâyetçi …’nın gıyabında “Anasını avradını s**tiğimin müdürü bana onbir gün hücre cezası verdi.” şeklinde hakaret ettiği, daha sonra şikâyetçi …’ya dönerek “Senin de ananı avradını s**eyim.” şeklinde söz söylediği, şikâyetçilerin ve tanıkların beyanları, sanığın savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
Şikâyetçilerin beyanlarını doğrulayan tanıkların anlatımları ile sanığın savunması karşısında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmış olup, sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz istemleri yerinde görülmemiştir. Sanığın 03.11.2015 tarihli duruşmada, “Ben duruşmalara da katılmak istemiyorum.” şeklindeki beyanı doğrultusunda Tebliğname’nin (1) numaralı bozma isteyen görüşüne iştirak edilmemiştir.
Ancak,
Sanığın hakaret eylemini aynı anda birden fazla şikâyetçiye karşı gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, hakaret suçundan belirlenecek temel cezanın 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince artırılması gerekirken, atılı suçtan iki kez ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesi,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.04.2023 tarihinde karar verildi.