YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7918
KARAR NO : 2023/16017
KARAR TARİHİ : 13.03.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında
A. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
B. Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.
C. Tebliğnamede kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanığın temyiz istemi, kararın bozulması gerektiği vesaire,
B. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, hakaret suçunun aleni işlenmesi karşısında eksik ceza tayini kanuna aykırı olduğundan kararın bozulması gerektiği vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
A. Kasten Yaralama Suçu Yönünden
Tarafların daha önce gayri resmi olarak birlikte yaşadıkları, müşterek bir çocuklarının olduğu, olay tarihinde yolda karşılaştıklarında sanığın katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaraladığı iddia edilmiş, Yerel Mahkemece sanığın savunması, katılanın beyanı, adli muayene raporu ve tüm dosya kapsamı dikkate alınarak atılı suçu işlediği kabul olunmuştur.
B. Hakaret Suçu Yönünden
Yukarıda belirtilen olay esnasında sanığın ayrıca katılana hitaben “Bırak ulan çocuğu o…pu karı seni.” “Sen o…pusun, kendisini ona buna satıyorsun, o…pu karı seni.” şeklinde hakaret içerikli sözler söylediği iddia edilmiş, Yerel Mahkemece sanığın savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamı dikkate alınarak atılı suçu işlediği kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın hakaret eylemini aleni sayılan yolda gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin uygulanma koşullarının gerçekleşmediği belirlenmekle, tebliğnamedeki kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
B. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Sanığa yükletilen kasten yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanığın temyiz sebepleri ve sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
C. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Sanık ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri ile sair yönlerden yapılan incelemede aşağıda belirtilen bozma sebebi dışında başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak,
Hakaret suçunun aleni sayılan yolda işlenmesine rağmen, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
A. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) numaralı bendinde açıklanan nedenle sanık hakkında Yerel Mahkemece verilen hükümde sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (C) numaralı bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.03.2023 tarihinde karar verildi.