YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8762
KARAR NO : 2023/17472
KARAR TARİHİ : 25.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanunun 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.
2. Tebliğname’de hükmün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi, katılan tarafından sanığa hakaret edilmediği halde, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verildiğine, sanığın ikrarı da göz önüne alınarak kararın bozulması gerektiği talebine vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde sanık ile katılanın marketteki kasa önünde ödeme yaptıkları sırada aralarında tartışma çıktığı, tartışma sırasında katılanın sanığa “Şu haline bak çok korkunç görünüyorsun.” dediği, sanığın da karşılık olarak “Sen de çok çirkef görünüyorsun.” şeklinde cevap verdiği, hakaret eylemlerinin karşılıklı olduğu kabul edilerek sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık hakkında kurulan hükmün onanmasına ilişkin Tebliğname’deki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Katılanın sanığa söylediği kabul olunan sözde hakaret suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı ve dolayısıyla hakaret eyleminin karşılıklı gerçekleşmediğinin anlaşılması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi de değerlendirilip sonucuna göre 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.04.2023 tarihinde karar verildi.