YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8782
KARAR NO : 2023/17318
KARAR TARİHİ : 24.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca neticeten 5.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteğinin; isnat edilen suçun unsurlarının oluşmadığına, sözlerinin kamusal hizmetten ziyade şahsa yönelik olduğuna, haksız tahrik hükümlerinin en üst sınırdan uygulanması gerektiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması konusunda yeteri kadar aydınlatılmadığına ve resen tespit edilecek nedenlerle kararın bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, hakkında yürütülen disiplin soruşturması ile ilgili tebliği odasına getiren ve hastanenin idari biriminde çalışan şikâyetçiye tebliği kabul etmediğini söyledikten sonra şikâyetçinin odadan çıktığı esnada; hakaret ettiği, şikâyetçinin de hakaret sözleriyle karşılık verdiği iddia ve kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun’a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,
5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenen temel adli para cezası gün adli para cezası yerine, bir yıl karşılığı adli para cezası olarak belirlendikten sonra, cezadan aynı maddenin dördüncü fıkrası gereği artırım ve 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ile 62 nci maddesi gereği indirim yapılırken hesap hatası yapılarak “265 gün” yerine “8 ay 22 gün” karşılığı adli para cezasına ve neticeten “5.300,00 TL” yerine gün para cezası hesaplanırken de hesap hatası yapılarak “5.240,00 TL” adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayin edilmiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Sanığın temyiz sebepleri ve sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.04.2023 tarihinde karar verildi.