YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8785
KARAR NO : 2023/17573
KARAR TARİHİ : 26.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, tehdit
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla;
1. Sanıklar … ve … hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca ayrı ayrı 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanıklara verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. Sanık … hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık …’in Temyiz Sebepleri
Sanığın temyizinin; kararın hatalı olduğu, şikayetçi infaz koruma memurlarının beyanlarının çelişkili ve tutarsız olduğu, şikayetçi olan toplam 10 infaz koruma memurundan sadece 4 infaz koruma memurunun tehdit eyleminden bahsettiği, diğerlerinin böyle bir anlatımının bulunmadığı, olay yerinde bulunan kişilerin sayısı konusunda da beyanların tutarsız olduğu, koğuşta bulunan diğer mahkumların dinlenilmediği, güvenlik kamere görüntülerinin incelenmediği eksik kovuşturma ile verilen hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
B. Sanık …’ün Temyiz Sebepleri
Sanığın temyizinin; üzerine atılı suçu işlemediği halde mahkumiyet kararı verildiği, ceza infaz kurumu müdürlüğü tarafından disiplin soruşturması yapıldığı, sonuç olarak ceza verilmesine yer olmadığı kararı verildiği, infaz koruma memurları tarafından verilen beyanların kasıtlı olduğu, iftira atıldığı, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanıkların, … E-Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulundukları, suç tarihinde sanıkların birlikte koğuş kapısına vurmaya başladıkları, şikayetçi infaz koruma memurlarının mazgaldan sakin olmalarını söylediklerinde eylemlerini sürdürdükleri, sanık …’in şikayetçilere “Sizin hepinizin a…. koyayım, hepinizin ananızı avradınızı s…. im.” şeklinde sözle hakaret ettiği, diğer sanık …’in şikayetçilere “Vardiyanın a…. koyacağım, bu vardiyayı kazıtacağım, daha öncede bana tutanak tutmuştunuz.” diyerek hakaret ve tehdit ettiği şeklinde iddia olunan olayda, Yerel Mahkemece sanıklara atılı suçların infaz koruma memurlarının aşamalardaki tutarlı beyanları, olay yeri tutanakları ile sabit olduğu, suçun birden fazla kişiye karşı aynı anda işlenmesi sebebiyle hakaret ve tehdit suçları yönünden zincirleme suç hükümlerinin uygulama koşullarının oluştuğu kabul olunarak sanıklar … ve …’ün hakaret suçundan, sanık …’in ayrıca tehdit suçundan mahkumiyeti yönünde karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık … Hakkında Tehdit Suçundan Verilen Hükmün Temyizinde
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1. Sanığın bulunduğu koğuşta, kırılan demir ranza parçasıyla koğuş kapısına vurularak taşkınlık çıkardığı sırada kendisine sakin olması konusunda uyarıda bulunan İnfaz koruma memurlarına söylediği kabul edilen sözlerin bütün halinde görevi yapmaya engel olmak amacıyla söylendiği ve eylemin 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suçun niteliğinin belirlenmesinde hataya düşülerek, tehdit suçundan yazılı şekilde karar verilmesi,
2. Kabule göre de;
i. Karar başlığında “tehdit” suçunun yazılmamış olması,
ii. Sanık … hakkında tehdit suçu yönünden, temel cezanın belirlendiği hüküm fıkrasında uygulama maddesinin “106/1.1.cümle” yerine hatalı olarak “125/3-a” şeklinde yazılmış olması,
3. 7188 sayılı Kanun’un 24 üncü maddesiyle değişik, 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde “Basit Yargılama Usulü” düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanun’la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa’nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 7 inci ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
Belirlendiğinden, hüküm bu yönlerden hukuka aykırı bulunmuştur.
B. Sanıklar … ve … Hakkında Hakaret Suçundan Verilen Hükümlerin Temyizinde
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
7188 sayılı Kanun’un 24 üncü maddesiyle değişik, 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde “Basit Yargılama Usulü” düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanun’la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa’nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 7 inci ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu belirlendiğinden, hükümler bu yönden hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Sanık … hakkında tehdit suçundan verilen hüküm yönünden, gerekçe bölümünün (A) bendinde, sanıklar … ve … hakkında hakaret suçundan verilen hükümler yönünden ise, gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik, sanıkların temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.04.2023 tarihinde karar verildi.