YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/888
KARAR NO : 2023/15424
KARAR TARİHİ : 27.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… (Kapatılan) … Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından; 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Hükmü temyiz eden katılan vekilinin temyiz isteğinin; suçların maddi ve manevi unsurlarının tam olarak gerçekleştiğine, tanık …’nin dinlenmeden karar verildiğine, tanığa usulüne uygun tebliğ yapılmadığına, duruşmanın saatinden önce yapıldığına, duruşmadan tesadüfen haberdar olduklarına, suçların mevcut delil ve tanık ifadeleri ile sabit olmasına rağmen mahkeme kararının hukuka ve Kanun’a aykırı olduğuna ve re’sen dikkate alınacak nedenlerle hükümlerin bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Hastanede sıra numarasını kaçıran sanığın, kendisine yeni sıra numarası alması gerektiği söylendiğinde elindeki kan alma tüpünü katılan hemşire …’ın üzerine fırlattığı ve “Allah belanızı versin” dediği iddia olunmuştur.
IV. GEREKÇE
A. Sanık hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, Yerel Mahkeme’nin hakaret ve kasten yaralama suçlarının unsurlarının oluşmadığına dair takdir ve gerekçesinin yerinde olduğu anlaşılmıştır
B. Sair yönlerden; sanığa atılı suçların unsurlarının oluşmadığına dair mahkemenin kabulü karşısında, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararları verilmesi gerekirken aynı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün (B) kısmında açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkralarından “yüklenen eylemin sanık tarafından işlendiğine dair bu suçtan mahkumiyetine yeter nitelikte, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden suçun sabit olmaması nedeniyle CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine” şeklindeki kısımların hükümlerden çıkarılması, yerlerine “yüklenen fiilin Kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca sanığın beraatine” ibareleri eklenmek suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.02.2023 tarihinde karar verildi.