Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2021/8894 E. 2023/17368 K. 24.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8894
KARAR NO : 2023/17368
KARAR TARİHİ : 24.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1…. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık … hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.
2.Sanık … hakkında, hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi uyarınca 131 gün karşılığı 2.180,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3…. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2015 Tarihli Ek Kararı ile sanık … hakkında, hakaret suçundan sanık …’ın temyiz başvurusunun “kararın kesin nitelikte olduğu anlaşıldığından” 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık …’in temyiz isteğinin sübuta, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re’sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkin olduğu,
Sanık …’ın temyiz isteğinin, temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğundan bozulması talebine ilişkin olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık …’ın ve sanık …’in aralarında husumet bulunan katılanların içinde bulunduğu aracın yanına gelerek ”Burada ne yapıyorsunuz a… koduklarım.” dedikleri kabul edilerek cezalandırılmalarına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A.Sanık … Yönünden,
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, katılanların aşamalarda değişmeyen beyanları ve toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen ve diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
B. Sanık … Yönünden,
Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın resen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin 01.10.2015 tarihli kararında sanık … tarafından ve 16.12.2015 tarihli ek kararında sanık … tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜM ve EK KARARIN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.04.2023 tarihinde karar verildi.