Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2021/8902 E. 2023/18064 K. 09.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8902
KARAR NO : 2023/18064
KARAR TARİHİ : 09.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen, verilen incelemeye Yerel Mahkeme kararının şikâyetçi ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
A. Şikayetçi … Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Şikâyetçi …’ın 07.10.2015 tarihli talimat duruşmasında davaya katılmak istemediğine dair beyanda bulunduğu, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı, hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, şikâyetçi vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE

B. Katılan … Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkralarında düzenlenen hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın suç işlediğine, mahkemenin taraflı karar verdiğine, tanıklardan birinin katılan …’ın eski eşi, diğerinin ise sanık ile birlikte görev yapan sosyolog olması nedeniyle tarafsız olmayacaklarına ve mahkemece bu beyanlara itibar edilmesinin hatalı olduğuna, beraat kararının usul ve Yasa’ya aykırı olduğuna vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın … İcra müdürü olarak görev yaptığı, katılanın çocuklarının velayetlerinin suç tarihinde aralarında derdest boşanma davası bulunan tanık H. K.’da olduğu, suç tarihinde sanığın, katılan ve şikâyetçi ile birlikte çocuk teslimi için tanığın evine gittikleri, katılan ve şikâyetçinin çocukları teslim alır almaz kıyafetlerini çıkararak vücutlarını incelemeye başladığı, sanığın ise çocukları bu şekilde herkesin içinde soyundurmanın doğru olmadığını söylemesi üzerine taraflar arasında başlayan tartışmada; sanığın, katılana ” şikâyet etmezsen adam değilsin” demek suretiyle hakarette bulunduğu iddiasıyla açılan kamu davasında, mahkemece suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, sanığın savunması, katılan ve tanıkların beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.05.2023 tarihinde karar verildi.