YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9050
KARAR NO : 2023/16907
KARAR TARİHİ : 05.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyizinin; sanığın savunmasında “S…ir git.” şeklindeki sözü müştekiye telefonda söylediğine ilişkin ikrarı karşısında, iddianın sanık beyanı ile doğrulandığı dikkate alınmadan verilen beraat hükmünün usul ve Yasa’ya aykırı olduğu, bu sebeple hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın şehirler arası otobüs firmasında şoför olarak çalıştığı, şikayetçinin ise seyahat etmek için olay günü bilet aldığı, sanığın, şikayetçiyi bulunduğu yerden almaması üzerine şikayetçinin müşteri hizmetleri aracılığı ile sanığın telefonuna ulaştığı ve telefonda yapmış oldukları konuşma sırasında aralarında çıkan tartışmada sanığın, şikayetçiye hitaben “S…ir git.” diyerek hakaret ettiği şeklinde iddia olunan olayda, Yerel Mahkemece sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter derecede kesin her türlü şüpheden uzak inandırıcı delil elde edilemediğinden şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın müsnet suçtan beraati yönünde hüküm kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın, şikayetçi ile telefonda konuştukları sırada çıkan tartışmada kendisine küfredilmesi üzerine müştekiye hitaben “S…ir git.” seklinde söz söylediğini kabul eden savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı da tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, kanuni ve yerinde olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi nedeniyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.04.2023 tarihinde karar verildi.