YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9116
KARAR NO : 2023/20192
KARAR TARİHİ : 21.06.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/937 E., 2015/885 K.
SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Kaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.09.2015 tarihli ve 2014/937 Esas, 2015/885 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında,
1. Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,
2. Birleşen 2014/1115 Esas sayılı dosya yönünden,
a. Tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,
b. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,
3. Birleşen 2014/1099 Esas sayılı dosya yönünden,
Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri, haksız ve adil olmayan bir karar verildiğine, atılı suçları işlemediğine, mağdur ve katılan ile arasında husumet bulunduğuna, tanık ….’nın beyanının taraflı olduğuna, cezalandırılması için yeterli delil bulunmadığına, ceza indirim nedenlerinin hakkında uygulanmadığına, mükerrer yargılama olabileceğine ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın eşi olan mağdur … D. ile boşanma aşamasında olduğu, aralarında bulunan anlaşmazlıklar nedeniyle sanığın 08.08.2104 ve 25.11.2014 tarihlerinde mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı ve sanığın, eşinin avukatı olan katılan … Ç.’ye 26.11.2014 tarihinde “Senin anneni sinkaf ederim, seni de sinkaf ederim, seni yaşatmayacağım, senin kapanı koparacağım, git şikâyet et bu binadan çıkamazsın ben savcı tanımam.” diyerek hakaret ve tehditte bulunduğu, katılan ile mağdur anlatımları, adli muayene rapor içerikleri, tanıklar H. T. ve ….’nın beyanları ve tüm dosya kapsamıyla, Mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
Sanık tarafından, temyiz aşamasında sunulan sağlık raporlarında sanığa “Bipolar affektif bozukluk.” tanısı konulmuş olduğu ve 16 yıldır bu tanıyla takip edildiğinin belirtildiği anlaşılmakla, sanığın suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesi uyarınca “Akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiillerin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış ya da önemli derecede azalmış olup olmadığı.” konusunda yöntemince rapor alınarak, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle karar hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE,
21.06.2023 tarihinde karar verildi.