YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9130
KARAR NO : 2023/15666
KARAR TARİHİ : 06.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, tehdit

Sanık … hakkında katılan …’e karşı hakaret suçundan neticeten hükmolunan 1.860,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.
Sanıklar … ve … hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. … Sulh Ceza Mahkemesinin 15.10.2010 tarih, 2010/536 Esas, 2010/548 Karar sayılı kararı ile;
1. Sanık … hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin ikinci fıkrası, 43 ve 62 incimaddeleri uyarınca 1.860,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

2. Sanıklar … ve … hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi, 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,
Karar verilmiştir. Bu karar 25.10.2010 da kesinleşmiştir.
B. … Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2015 tarih, 2014/304 Esas, 2015/107 Karar sayılı kararı ile sanıklar … ‘ın ve …’ün denetim süresi içerisinde 10.05.2011 tarihinde işlediği kasten yaralama suçu nedeniyle ihbarda bulunulmuştur.
C. İhbar üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu … Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan sanık …’ün temyiz isteği, atılı tehdit suçunu işlemediğine ve sanık … hakkında hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerde lehe hükümlerin uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, vesaire ilişkindir.
III. GEREKÇE
A. Sanık … hakkında katılan …’e karşı hakaret suçundan kurulan hüküm yönünden
Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, katılanın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanıklar … ve … hakkında tehdit suçundan kurulan hükümler yönünden
1. Sanıkların yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve aynı Kanun’un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. Suçun tabi olduğu olağanüstü 12 yıllık dava zamanaşımının suç tarihinden itibaren, hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle duran süre de gözetildiğinde, 16.01.2023 tarihinde gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. Tebliğname’deki görüşe bu sebeple iştirak edilmemiştir.
IV. KARAR
A. Sanık … hakkında katılan …’e karşı hakaret suçundan kurulan hüküm yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararırına yönelik katılanın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanıklar … ve … hakkında tehdit suçundan kurulan hükümler yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin, kararına yönelik katılan sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.03.2023 tarihinde karar verildi.