YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9278
KARAR NO : 2023/18420
KARAR TARİHİ : 16.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında;
1.Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (c) bentleri ile dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 7 ay 13 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmedilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.
2.Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmedilen hapis cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.
3.Tebliğnamede sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; mahkûmiyet kararının eksik inceleme sonucu alındığına, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, beraat etmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Meskun mahalde ateş yakıldığına dair yapılan ihbar üzerine polis memurları katılan … T. ile şikâyetçi …’nin olay yerine gittikleri, sanığın buradan geçerken sebepsiz yere bağırarak katılan ve şikâyetçiye “Çömez memurlar burdaymış, ateş yakmışlar.” dediği, şikâyetçi ile katılanın söylenenlere aldırış etmeyerek işleriyle ilgilendikleri sırada katılan ile şikâyetçiye “Sizin peygamberinizi sinkaf ederim. Yarın üniformanızı çıkarıp gelin, istediğiniz yerde görüşelim, kozlarımızı paylaşalım.” diyerek hakaret ettiği ve görevi yapmalarını engellemek için direndiği, şikâyetçi ve katılan beyanlarının tanık C.S.’nin anlatımı ile doğrulandığı, şikâyetçi ve katılanın tanıkla birlikte hareket ederek sanığa suç isnadında bulunmasını gerektirecek bir sebep bulunmadığı, sanığın olay sırasında arkadaşıyla konuştuğu, görevlilerin bu konuşmayı üzerlerine alarak “sen kime çömez diyorsun” diyerek müdahale ettikleri yönündeki suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik, hayatın olağan akışıyla bağdaşmayan, dosyadaki delillerle örtüşmeyen savunmasına itibar edilemeyeceği kanaatiyle, Yerel Mahkemece sanığın sabit görülen her iki eyleminden cezalandırılmasına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Aşağıda (A) bendinde açıklanan nedenle sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünün bozulması yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.
A. Hakaret Suçu Yönünden
Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen deliller ile Mahkemenin oluşa dair kabulü karşısında, sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.
Ancak ;
Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetli bulunmamıştır.
B. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçu Yönünden
5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinde “görevi yaptırmamak için direnme” başlığıyla, seçenek hareketli ve amaçlı bir fiil olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemlerini cezalandıran suç tipinde; hareketin “cebir veya tehdit” şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alınmalıdır.
İncelemeye konu olayda, sanığın üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunun cebir veya tehdit unsurunun ne şekilde gerçekleştiği, polis memurlarına karşı sanığın hangi görevi yaptırmamak amacıyla nasıl direndiği, denetime uygun şekilde kanıtlara dayalı olarak açıklanmadan yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR
A. Hakaret Suçu Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına “5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen ve üçüncü fıkrasındaki kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
B. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçu
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.05.2023 tarihinde karar verildi.