YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9285
KARAR NO : 2023/17418
KARAR TARİHİ : 25.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında;
1.Mağdur … ‘ya yönelik hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun ( 5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkralarının (a) bendi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
2.Katılan … ‘ye yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (c) bendi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; haksız yere cezalandırıldığına , uygulanma koşulları oluşmadığı halde ikinci kez mükerrir sayıldığına, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde … D Tipi Kapalı İnfaz Kurumunda hükümlü olan ve ifadesinin alınması amacıyla … Adliyesi’ne götürülmek istenen sanığın, hasta olduğunu belirterek doktora gitmek istediğini söylediği, kendisine doktorun olmadığının bildirilmesi üzerine mağdur kurum doktoru …’nın gıyabında sinkaflı kelimeler ile defalarca hakaret ettiği, ardından bekleme salonunun kapısına ve duvarına tekme atarak kendisine zarar vermeye başladığı, durumu gören katılan infaz koruma memuru … ‘nin engel olmak amacıyla içeri girdiği, sanığın bu kez … ‘nin kolunu ısırarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, sanığın ikrarı ile tüm dosya kapsamı bir arada değerlendirildiğinde Yerel Mahkemece sabit görülmüştür.
IV. GEREKÇE
A. Tekerrür Hükümlerinin Uygulanmasına Dair Temyiz Sebebi Yönünden;
Sanığın adli sicil kaydındaki 03.02.2015 tarih 2014/801 Esas 2015/152 Karar sayılı ilamında yer alan 5237 sayılı Kanun’un 152 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca verilen 1 yıl hapis cezası ile bu cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair kararın 02.03.2015 tarihinde kesinleştiği ve suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere ilişkin infaz rejiminin uygulanma koşullarının oluştuğu anlaşıldığından bu hususta hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Diğer Temyiz Sebepleri Yönünden;
1.Sanığın, kendisine zarar vermesini engellemek amacıyla müdahalede bulunan katılan infaz koruma memurunun kolunu ısırması şeklinde gerçekleştirdiği eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,
2.Kabule göre de; kasten yaralama ve hakaret suçları yönünden; 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun’un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanun’la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa’nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 7 ve 5271 sayılı Kanun’un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönlerden hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.04.2023 tarihinde karar verildi.