YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9374
KARAR NO : 2023/17568
KARAR TARİHİ : 26.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

Sanık hakkında katılan … ‘ye karşı kasten yaralama suçundan neticeten hükmolunan 2.310,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir.
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında;
1. Katılanlar … ve …’ye yönelik hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3.900,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
2. Katılan …’ye yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddelerinin birinci fıkrası uyarınca 2.310,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
3. Katılan …’ye yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3.120,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, katılanları yaralamadığına, eksik incelemeyle usul ve yasaya aykırı olarak atılı suçlardan mahkumiyet kararları verildiğine, hakkında 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin uygulanması gerektiğine ve re’sen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Mağdur … ile sanığın bir dönem beraberliklerinin olduğu, aralarının bozulması üzerine mağdurun sanığa tahsis ettiği evi boşaltmasını istediği, sanığın kabul etmediği ve mağdurun kızı ve eşinin beraber yaşadığı eve gittiği, çıkan tartışma esnasında sanığın katılan …’nin saçını çektiği, mağdurun eşi olan katılan …’ye ise elleriyle vurmak istediği ancak mağdur …’nin engel olduğu, sanığın katılanlara hitaben “Şerefsizler.” diyerek hakaret ettiğinin, katılanlar ve mağdurun değişmeyen beyanları ile sabit olduğu, Yerel mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
A. Sanık Hakkında Katılan …’ye Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Hükmün tür ve miktarları itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanık Hakkında Katılan … ve …’ye Yönelik Hakaret ve Katılan …’ye Yönelik Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Katılanların mağdurun aşamalarda değişmeyen beyanları, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın üzerine atılı suçları işlemediğine ve 6545 sayılı Kanun’un 72 nci maddesiyle, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasında yapılan değişikliğin suç tarihi itibarıyla yürürlükte olması ve sanığın adli sicil kaydı incelendiğinde engel teşkil etmesi nedeniyle hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Ancak,
1. Suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan 5237 sayılı Kanun’un 151 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen mala zarar verme suçu ile uzlaşma kapsamında olan hakaret ve kasten yaralama suçlarından kamu davası açıldığı ancak, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi gereği mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alınmış olması karşısında, aynı Kanun’un 125 inci maddesinde düzenlenen hakaret ve 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kasten yaralama suçlarından uzlaşma hükümlerinin uygulanma zorunluluğunun meydana geldiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 253 ve devamı maddeleri uyarınca uzlaştırma hükümlerinin uygulanıp uygulanmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı görülmüştür.
2-17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun’un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 saıylı Kanun’un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanun’la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa’nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 7 ve 5271 sayılı Kanun’un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
A. Sanık Hakkında Katılan …’ye Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Katılan … ve …’ye Yönelik Hakaret ve Katılan …’ye Yönelik Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.04.2023 tarihinde karar verildi.