YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9499
KARAR NO : 2023/17835
KARAR TARİHİ : 03.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yerel Mahkemece sanık … hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
2. Yerel Mahkemece sanık … hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ile 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık …’ın Temyiz İsteği
Hakkında verilen mahkumiyet hükmünü temyiz ettiğine vesaire ilişkindir
B. Sanık …’ın Temyiz İsteği
Almış olduğu cezayı hak etmediğine, kararı temyiz ettiğine vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde inceleme dışı sanık T. Y. ile sanıklar … ve …’ın birlikte görevi yaptırmamak için direndikleri; her ne kadar sanık … bıçak taşımadığını ve bıçakla saldırı gerçekleştirmediğini savunmuş ise de, olay tarihli “tutanak” başlıklı tutanak ve bunu doğrulayan tutanak tanıklarının beyanları karşısında savunmasına itibar edilmeyerek, neticeten sanık …’ın üzerine atılı silahla ve birlikte görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık … Hakkında Kurulan Hükme Yönelik
1. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
İnceleme dışı sanık T. Y.’nin aşamalardaki beyanları da dikkate alındığında; sanık …’ın bıçakla vurmaya çalışarak polis memurlarına karşı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği hususunun, olay tarihli “tutanak” başlıklı tutanak ile tutanağın altında imzası bulunan polislerin anlatımları neticesinde sübut bulduğu yönündeki Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
2. Sair Sebepler Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
B. Sanık … Hakkında Kurulan Hükme Yönelik Temyiz Sebepleri Yönünden
5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinde “görevi yaptırmamak için direnme” başlığıyla “seçenekli hareketli” ve “amaçlı bir fiil” olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin icra vasıtalarının “cebir veya tehdit” şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında, somut olayda; sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmemesi, olay tarihli “tutanak” başlıklı tutanakta sanığın polis memurlarına taş attığından bahsedilmemesi, kalabalığı kışkırttığı ve polis memurlarını tehdit ettiği, devamında polislerden kaçtığı ve yakalandığı anda da kendini sıkarak polis aracına binmek istemediğinin anlatılmasına karşın mağdur ve şikâyetçi polis memurları ile tutanakta imzası bulunan ve Mahkemede tanık olarak dinlenen diğer polisler M. E. ve Y. M.’nin, sanığın taş attığını söylemedikleri gibi sanığın olay anında tehdit ettiğinden de bahsetmemeleri, yalnızca olayın büyümesine sebep olup kaçmaya çalıştığını anlatmaları, nitekim sanığın şikâyetçi ve mağdurlara yönelik tehdit yoluyla direndiğine ilişkin iddianamede bir anlatımda da bulunulmadığının anlaşılması karşısında; sanığın şikâyetçi ve mağdur polis memurlarına ne şekilde görevlerini yaptırmamak için direndiği açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçeyle mahkûmiyet hükmü kurulması,
Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
A. Sanık … Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Sanık … Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.05.2023 tarihinde karar verildi.