YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9523
KARAR NO : 2023/18835
KARAR TARİHİ : 24.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/459 E., 2015/770 K.
SUÇLAR : Hakaret
HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanıklar hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümler kurulmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan sanık müdafiinin temyiz sebeplerine yer vermediği 01.02.2015 havale tarihli süre tutum dilekçesiyle, kararın bozulmasını ve gerekçeli kararın tebliğini talep ettiği, gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğine rağmen ek temyiz dilekçesi sunmadığı tespit edilmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay günü aralarında husumet bulunan taraflar arasında çıkan tartışmada mağdur sanık … ve katılan …’ün, katılan sanık …’a “Ananı bacını sinkaf edeyim.” dedikleri, katılan …’ın da katılan sanıklar … ve …’e ayrı ayrı “Seni sinkaf e…” dediği iddia olunmuştur.
1. Sanık …’ın kovuşturma aşamasında da kabul ettiği soruşturma aşamasındaki savunmasında, kendisine küfür edilince sinirlenerek kendisinin de küfür ettiğini beyan etmiştir.
2. Sanıklar … ve …’ün suçlamayı inkar ettikleri belirlenmiştir.
3. Tanık anlatımlarının dava dosyasında mevcut olduğu, tanıklardan V. D.’nın tarafların karşılıklı birbirlerine küfür ettiği yönünden anlatımlarda bulunduğu belirlenmiştir.
4. Yerel Mahkemece, tanık anlatımları karşısında sanıkların savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu ve hakaret eylemlerinin karşılıklı işlendiği kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
Gerekçeli karar başlığında, …, …, … ve …’ın katılan sanık yerine şikâyetçi sanık olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülerek yapılan incelemede;
1. Katılan sanıklar ile tanıkların aşamalardaki anlatımları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; Mahkemece, sanıkların eylemlerinin sübuta erdiğine ve hakaret eylemlerinin karşılıklı işlendiğine dair kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan sanık … müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.05.2023 tarihinde karar verildi.