YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9579
KARAR NO : 2023/18382
KARAR TARİHİ : 15.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10 uncu maddesi uyarınca tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği en son adrese Merkezi Nüfus İdaresi Sistemi (MERNİS) şerhi olmadan yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmaması veya tebligatın yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul ederek Tebligat Kanunu’nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre MERNİS şerhli tebligatın bu adrese yapılmasında zorunluluk bulunması karşısında, doğrudan 7201 sayılı Kanun’un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince yapılan tebligatın usûlsüz olduğu anlaşılmakla 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin Kararı ile Sanık Hakkında
1.Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
2.Hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteğinin sübuta, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, lehine olan hükümlerin uygulanmadığına ve resen tespit edilecek nedenlerle hükümlerin bozulmasına ilişkin olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın oğlunun başka bir suç nedeni ile yakalandığında kelepçelenmesi üzerine sanığın polis memurlarına yönelik sinkaflı hakaret ederek, polis aracına bindirilmesine engel olmaya çalıştığı kabul edilerek atılı suçlardan cezalandırılmasına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanığın temyiz sebepleri ile sair yönlerden yapılan incelemede dosya kapsamı, düzenlenen tutanak içeriği ve tanıkların beyanları gözetildiğinde başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçu Yönünden
5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinde “görevi yaptırmamak için direnme” başlığıyla “seçimlik hareketli” ve “amaçlı bir fiil” olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin icra vasıtalarının “cebir veya tehdit” şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında, sanığın oğlunu polis memurlarının araca bindirmeye çalışmasını engellemeye yönelik eyleminde görevliye direnme suçunun cebir veya tehdit unsurunun ne şekilde gerçekleştiği kanıtlara dayalı olarak açıklanıp tartışılmadan, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.
B. Hakaret Suçu Yönünden
1.5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrasında hapis cezası yanında seçenek ceza olarak adli para cezasının da öngörülmesi karşısında, tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında öncelikle aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen orantılılık ilkesi ile 61 inci maddesinde yer alan ölçütler dikkate alınıp seçenek cezalardan hangisinin tercih edildiği açıklanıp temel cezanın belirlenmesi gerekirken bu ilkelere uyulmadan yetersiz gerekçeyle temel cezanın hapis olarak belirlenmesi,
2. Kabule göre de;
Hakaret suçunun aleni bir yer olan sokakta işlenmesine rağmen, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmaması,
Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son cümlesi uyarınca sanık hakkında cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.05.2023 tarihinde karar verildi.