YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9599
KARAR NO : 2023/18693
KARAR TARİHİ : 22.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesi uyarınca 365 gün karşılığı 7.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteğinin sübuta, verilen kararın eksik inceleme ile haksız verildiğine ve resen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkin olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, … Sulh Ceza Mahkemesinde görülmekte olan davanın kararını temyiz ettiği dilekçesinde katılana yönelik hakaret ettiği sabit görülerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanığın eylemini Mahkemeye sunduğu temyiz dilekçesi ile gerçekleştirmesi karşısında aleniyet unsuru oluşmadığından tebliğnamedeki 3 numaralı bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Sanığın temyiz sebepleri ile sair yönlerden yapılan incelemede 09.06.2014 tarihli dilekçe içeriği, sanığın savunması ve tüm dosya kapsamı gözetildiğinde başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
1.Temel ceza belirlenirken doğrudan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca hüküm kurulmaması,
2.Sanığa ek savunma hakkı verilmeden iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinin tatbiki,
3. Tekerrüre esas sabıka kaydı bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,
4. Hükümden sonra 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun’un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanun’la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa’nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 7 ve 5271 sayılı Kanun’un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Hukuka aykırı değerlendirilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.05.2023 tarihinde karar verildi.