YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9702
KARAR NO : 2023/19091
KARAR TARİHİ : 30.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Fuhuş

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile,
1. Sanık … hakkında fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ve 120,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. Sanık … hakkında fuhuş suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 227 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ve 120,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıkların temyiz istekleri; sebebe dayanmamaktadır.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanıkların, birlikte hareket ederek yabancı uyruklu mağdurun erkeklerle para karşılığı fuhuş yapması amacıyla müşteri buldukları, müşterilerden parayı sanıkların aldıkları, mağdurun artık fuhuş yapmak istemediğini söylemesi üzerine sanık …’in mağduru iki ayrı tarihte darp ettiği ve basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaraladığı Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
2. Sanıklar suçlamaları reddetmişlerdir.
3. Mağdurların soruşturma beyanları iddiayı doğrulamaktadır.
4. Tanık R. T.’nin beyanları, 19.08.2014 ve 20.08.2014 tarihli teşhis tutanakları dosyada mevcuttur.
5. Mağdura ait 19.08.2014 ve12.07.2014 tarihli adli raporlar mağdurun anlatımlarıyla uyumludur.
IV. GEREKÇE
1. Sanıkların Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanıklar hakkında kurulan hükümlere ilişkin olarak, sanık savunması, mağdur beyanları, tanık anlatımları, teşhis tutanakları ve adli rapor içerikleri karşısında, Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanıkların temyiz istekleri yerinde görülmemiştir.
2. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanıklara yükletilen fuhuş eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanun’a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmış sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkeme kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
30.05.2023 tarihinde karar verildi.