YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/971
KARAR NO : 2023/16211
KARAR TARİHİ : 16.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun ( 5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerin uygulanmasına, hakaret suçundan ise 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerin uygulanmasına hükmedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteğinin dosyanın tekrar incelenmesine ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi talebine yönelik olduğu tespit edilmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde cezaevinde mahkum olan tarafların muayene olabilmek için … Devlet Hastanesi’ne gittikleri, mahkum koğuşuna alındıkları, muayeneyi bekledikleri sırada sanığı elinde bulundurduğu kelepçeyi bir şekilde çıkartarak katılana yumruklarla vurduğu ve yine sinkaflı sözlerle hakaret ettiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. Olaya dair düzenlenen kolluk tutanağı içeriğinin iddianame ile aynı doğrultuda olduğu, olayın hastanede bulunan mahkum koğuşunun içerisinde gerçekleştiği, katılan hakkında düzenlenen adli raporda basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek derecede yaralanma bulgularının olduğu tespit edilmiştir.
IV. GEREKÇE
1.Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden;
Sanığın adli sicil kaydında gerek daha önce hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları bulunması ve bu nedenle incelenen dosyadaki suç tarihi uyarınca yeniden uygulanmasının 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca yasal olarak mümkün bulunmaması, gerekse kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına dair Mahkemenin gerekçesinin isabetli olduğu belirlenmekle sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a.Olayın gerçekleştiği yerin hastanedeki mahkum koğuşu olduğunun anlaşılması karşısında, hakaret suçu açısından aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğu açıklanmadan, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasına göre artırım yapılması,
b.Yukarıdaki Bozma Sebebine Göre Hakaret Suçunun Aleni Olarak İşlenmediğinin Kabulü Halinde Her İki Suç Yönünden
7188 sayılı Kanun’un 24 üncü maddesiyle değişik, 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde “Basit Yargılama Usulü” düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanun’la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa’nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 7 inci ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu bozmayı gerektirmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16/03/2023 tarihinde karar verildi.