YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9727
KARAR NO : 2023/18741
KARAR TARİHİ : 23.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/72 E., 2016/35 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2015 tarihli 2015/540 Esas, 2015/940 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesini ikinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca verilen 7.600,00 TL adli para cezasının 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen karara yönelik sanık müdafii tarafından yapılan itiraz üzerine, … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.01.2016 tarihli 2016/67 değişik iş sayılı kararı ile itirazın kabulü ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.
3. Yukarıda tarih ve sayısı bildirilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar vekillerinin temyiz istekleri; sözlerin hakaret içerikli bulunduğuna ve suçun sabit olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Başka bir hastanede asistan doktor olan sanığın, hemşire olan katılanların çalıştığı hastaneye bir hastasını ziyaret için geldiği, katılanların izinsiz olarak yoğun bakım kısmına girilemeyeceğini söyledikleri, sanığın “Hastam zaten ölmek üzere, ben hastanın yanına istediğim zaman girer çıkarım, terbiyesizlik yapmayın, bu sizi ilgilendirmez, ayrıca doktorunuzdan izin aldım.” dediği ancak yoğun bakım servisinden sorumlu doktorun bu hususta izin vermemiş olduğunu öğrenen katılanların sanığa dışarıya çıkmasını söyledikleri, sanığın çıkamamakta ısrar etmesi üzerine güvenlik görevlilerinin çağrıldığı, sanığın “Bu terbiyesizler, bizden özür dilemediği sürece burdan çıkmıyoruz.” dediği iddiasıyla açılan davada beraat kararı verilmiştir.
2. Sanık suçlamaları reddetmiştir.
3. Katılanlar aşamalarda iddiayı doğrulamışlardır.
IV. GEREKÇE
A. Katılanlar Vekillerinin Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanığın, katılanlara yönelik söylediği kabul edilen sözlerin katılanların onur şeref ve saygınlığını rencide edici nitelikte olmadığı, ağır eleştiri niteliğinde ve savunma hakkı kapsamında olduğuna ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. Sair Sebepler Yönünden
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararında katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.05.2023 tarihinde karar verildi.