Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2021/9858 E. 2023/17968 K. 08.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9858
KARAR NO : 2023/17968
KARAR TARİHİ : 08.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama, görevi yaptırmamak için direnme

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinde sanık … hakkında hakaret suçundan verilen beraat kararının bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu … Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile;
1. Sanık … hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı,
2. Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı,
3. Sanık … hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.
Tebliğname’de sanık … ve … hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve kasten yaralama suçlarından verilen beraat kararlarının onanması, sanık … hakkında hakaret suçundan verilen düşme kararının ise bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi;
1. Sanık …’nun mağdur …’a yönelik eyleminin görevi yaptırmamak için direnme değil 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca kasten yaralama suçu kapsamında olduğu ve eksik gerekçeyle beraat kararı verildiğine,
2. Sanık …’ın mağdur …’na yönelik silah niteliğinde sayılan taş ile kasten yaralamaya teşebbüs suçunun, mağdurun iddiası, tanık Z.K.’nın beyanı, kamera görüntüleri ve sanığın eline taş aldığına ilişkin savunması karşısında sabit olduğu gözetilmeden eksik gerekçeyle beraat kararı verildiğine,
3. Mağdur …’nun 23.11.2015 tarihli talimat duruşmasındaki beyanında karşı tarafın vazgeçmesi durumunda kendisinin de şikâyetten vazgeçtiğini beyan ettiği, şikâyetten vazgeçmenin şarta bağlanamayacağı ve vazgeçtiğinin kabul edilmesi halinde dahi sanık …’a şikâyetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorulmadan hakaret suçundan verilen düşme kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna,
Vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde sanık …’nun … ilçe merkezinde bulunan 2 nolu Sağlık Ocağına gittiği, aynı sağlık ocağında doktor olarak görev yapan sanık …’dan başka kişiler için ilaç yazmasını istediği, doktorun kabul etmemesi üzerine sanık …’nun “Sen nasıl doktorsun, ilaçlarımı yazmıyorsun.” diyerek sanık …’a bağırarak hakaret ettiği, ayrıca aldırılan doktor raporuna göre basit şekilde yaralamak suretiyle görevi yaptırmamak için direndiği, akabinde doktor sanık …’ın da sanık …’na “S… ol git, istediğin yere şikâyet et, sen kim oluyorsun.” diyerek hakaret ettiği, akabinde kapının önünde bulunan 7-8 kilogram ağırlığında el konulmayan silahtan sayılan taşı alarak üzerine yürüyerek silahla yaralamaya teşebbüs ettiği iddialarıyla açılan davada Yerel Mahkemece sanık … hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, sanık …’ın kasten yaralama suçundan delil yetersizliği nedeniyle beraatlerine ayrıca sanık … hakkında hakaret suçundan ise şikâyetten vazgeçme nedeniyle davanın düşmesine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, kamera görüntülerinin çözümüne ilişkin bilirkişi raporuna göre sanık …’nun katılan …’a yönelik bir fiziki hamlesinin olmadığı yine sanık …’ın eline taş aldığı sabit olsa da sanığın savunmasına göre katılan …’nu yaralama kastıyla hakaret ettiğine ilişkin delil olmadığına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, katılan …’nun talimatla alınan beyanında karşı tarafın şikâyetçi olmaması durumunda kendisinin de şikâyetçi olmayacağını beyan etmesi ve katılan sanık …’ın da şikâyetçi olmaması nedeniyle, sanık … hakkında katılan …’na yönelik hakaret suçundan verilen düşme kararının hukuka uygun olduğu anlaşılmakla, O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. Tebliğname’de yer alan bozma düşüncesine bu sebeple iştirak edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz isteminin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.05.2023 tarihinde karar verildi.