YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10198
KARAR NO : 2023/20437
KARAR TARİHİ : 05.07.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/532 E., 2022/45 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanu’nun 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 5.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Yerel Mahkeme kararının sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 25.02.2021 tarihli ve 2020/13387 Esas, 2021/6651 Karar sayılı ilamı ile; “1- Somut olaya ilişkin mağdur sayısının iki olması gözetildiğinde, TCK’nın 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesine uyulmadan TCK’nın 43. maddesinde düzenlenen arttırım oranının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini, 2- sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanması hususunda yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,” nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma üzerine Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesi ve 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca neticeten 3.120 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
4. Katılanın itirazı üzerine Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesi ve 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca neticeten 3120 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteğinin, aşamalardaki savunmaları doğrultusunda kararın bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın 16.12.2013 tarihli … ile yaptığı ve dosyaya dökümü yapılan görüşme içeriğine ilişkin ifadeler, 22.12.2013 tarihli katılan … K.’nın kullandığı cep telefonuna gönderilen ve dosyaya dökümü yapılan mesaj içeriği ile 31.12.2013 günü Özkan B. adına kayıtlı hatta gönderdiği yazılı mesaj içeriği gözetildiğinde sanığın üzerine atılı katılan … K. ve ….’ye yönelik hakaret suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın Temyizi Yönünden
Katılanların aşamalardaki anlatımları, dosya arasında yer alan dökümü yapılan görüşme ve mesaj içerikleri, olayın meydana geliş şekli ile tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın üzerine atılı hakaret suçunu işlediğine ilişkin Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
B. Sair Yönlerden
Sanığa yükletilen hakaret eylemle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun’a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın Kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,
Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemece verilen hükümde sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.07.2023 tarihinde karar verildi.