YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10420
KARAR NO : 2023/11744
KARAR TARİHİ : 21.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Sanık hakkında 16.03.2011 tarihinde düzenlenen iddianame kapsamında yapılan yargılama sonucunda … Asliye Ceza Mahkemesinin 15.04.2014 tarih, 2011/152 Esas, 2011/186 Karar sayılı kararı ile hakaret suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar verildiği, sanığın, denetim süresi içerisinde suç işlemesi üzerine aynı Mahkemenin 10.02.2015 tarih, 2014/895 Esas, 2015/108 Karar sayılı kararı ile hükümlerin açıklanmasına karar verilerek, mağdur … ve katılanlar …, …, … ile …’a karşı hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 8.840 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, katılan …’na karşı hakaret suçundan ise 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının a bendi ile dördüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 7.080 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2…. Asliye Ceza Mahkemesi kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 16.09.2020 tarihli ve 2019/11804 Esas, 2020/9613 Karar sayılı kararı 5237 sayılı Kanun’un 43.üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması gerekirken ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kuruluduğu gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.
3.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu … Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında, mağdur … ve katılanlar …, …, …, … ile …’na karşı hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanunun 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının a bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 62 inci maddesi uyarınca 8.840 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, üzerine atılı hakaret suçunu işlemediğine, beraat etmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
İhbar üzerine olay yerine giden polis ekibiyle tartışan sanığın, polis memuru katılan …’na hitaben ”O…pu çocuğu…” diyerek hakaret ettiği, araca davet edilen sanığın bu defa mağdur ve katılan polis memurlarının hepsine hitaben ”…hepinizin anasını avradını sinkaf ederim…” diyerek hakaret ettiğinin, dosyada mevcut tüm belgeler, tanık beyanı, mağdur ve katılanların beyanlarına göre sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
1.Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen deliller karşısında sübuta yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2.Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,
Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.02.2023 tarihinde karar verildi.