Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2022/10896 E. 2022/26494 K. 29.12.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10896
KARAR NO : 2022/26494
KARAR TARİHİ : 29.12.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, mala zarar verme, iş ve çalışma hürriyetinin ihlali

K A R A R
Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Tehdit suçundan verilen beraat hükmünün incelenmesinde,
Sanıklar hakkında tehdit suçundan kurulan hükümler yönünden; …’nin bu suçtan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkının bulunmadığı, dolayısıyla Kanun yoluna başvurma hak ve yetkisinin olmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, … vekilinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
2-Mala zarar verme ile iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçlarından verilen beraat hükümleri yönünden ise;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Sanıklara atılı suçlara ilişkin yasa maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırları uyarınca, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerine göre, suçların tabi bulunduğu 8 yıllık olağan dava zamanaşımının asıl dava yönünden 05.09.2013 tarihinde verilen mahkumiyet tarihi ile inceleme tarihi arasında gerçekleştiği, birleşen dava yönünden ise, her ne kadar Dairemizin 27.06.2019 tarihli bozma ilamında sanıkların eylemlerinin TCK’nın 117/1, 119/1-a, c maddelerinde düzenlenen iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçu kapsamında olup olmadığının tartışılması gerektiği belirtilmiş ise de, mahkemece sanıklar hakkında bozma ilamında bahsedilen eylemden suç duyurusunda bulunulduğu, birleşen davada düzenlenen iddianamede suç tarihi 16.10.2011 olması gerekirken hatalı şekilde 21.08.2019 olarak belirtildiği ve aynı eylem nedeniyle mükerrer şekilde açılan dava yönünden de asıl dava ile aynı doğrultuda zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından, katılan … vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeyen HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 67/4 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE, 29.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.