Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2022/13926 E. 2023/9062 K. 16.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13926
KARAR NO : 2023/9062
KARAR TARİHİ : 16.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece 17.11.2011 tarihli hükümle sanık hakkında hakaret suçundan, 10.06.2011 tarihli eylemi ve 13.06.2011 tarihli eylemi nedeniyle ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun ( 5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesi ile 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş, hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 18. Ceza Dairesi’nin 10.11.2015 tarihli ilamı ile bozulmasına karar verilmiş olup, bozma ilamı üzerine 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının ( a ) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58. inci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. Bu hükmün de sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 27.09.2021 tarihli ilamı ile bozulmasına karar verildiği, temyiz incelemesine konu olan hükümde ise 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteminin, sadece iddia edilen sözleri söylediğine, herhangi bir eylem ya da delil bulunmadığına, bu sözlerin de ifade özgürlüğü kapsamında yer aldığına yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın hükümlü olarak bulunduğu … F Tipi Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumu’ndan 10.06.2011 ve 13.06.2011 tarihinde göndermiş olduğu iki adet dilekçe ile kamu görevi yapan Cumhuriyet savcısına yönelik sinkaflı küfür içeren yazılar yazarak göndermek suretiyle üzerine atılı kamu görevlisine görevi nedeniyle teselsül halinde hakaret suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanığın ileri sürdüğü temyiz sebepleri kapsamında yapılan incelemede, sanığın kendisi tarafından yazıldığını kabul ettiği iddianame konusu iki ayrı dilekçede görev yapan savcılara yönelik görevleri sebebiyle hakaret niteliğinde sözler söylediği ve isnat edilen hakaret suçunun yasal unsurlarının oluştuğu, bu haliyle sanığın üzerine atılı tehdit suçunu işlediğine dair mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
B. Sair Yönlerden
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun’a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,
Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemece verilen hükümde sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE,
16.02.2023 tarihinde karar verildi.