YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14394
KARAR NO : 2023/3844
KARAR TARİHİ : 15.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun’unun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’unun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan açılan davada Mahkemenin 27.04.2015 tarihli kararıyla eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 184 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın temyiz incelemesini yapan Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 16.09.2020 tarihli kararıyla, 7143 sayılı Vergi ve Diğer Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun’un 16 ncı maddesi ile 3194 sayılı Kanunu’na eklenen geçici 16 ncı maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle verilen bozma kararına uyularak yapılan yargılamada, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararıyla yapı kayıt belgesinin alınması nedeniyle 3194 sayılı İmar Kanunu’nun geçici 16 ncı maddesi delaletiyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verildiği anlaşılmıştır.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği, yapı kayıt belgesinin geçerli olup olmadığına, doğruyu yansıtıp yansıtmadığına dair araştırma yapılmadan karar verildiği ile resen tespit edilecek nedenlerle düşme kararının kaldırılması gerektiğine yöneliktir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, yapı ruhsatı olmadan inşa ettiği bina vasfındaki taşınmaz nedeniyle hakkında açılan davada yapı kayıt belgesinin alınmış olması nedeniyle 3194 sayılı İmar Kanunu’nun geçici 16 ncı maddesi delaletiyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanığın, davaya konu taşınmaz üzerinde yapmış olduğu bina vasfındaki inşai faaliyetinden dolayı yapı kayıt belgesi alması ve dosyadaki bilirkişi raporu ile taşınmaza ait fotoğraflardan yapı kayıt belgesine konu binanın, suça konu edilen bina olduğunun anlaşılmış olması karşısında, düşme kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.02.2023 tarihinde karar verildi.