YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14945
KARAR NO : 2023/20417
KARAR TARİHİ : 04.07.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/486 E., 2021/778 K.
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yerel Mahkemenin 28.12.2010 tarih ve 2009/684 E., 2010/863 K. sayılı kararıyla, sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından, ayrı ayrı mahkumiyetine ve hükümlerin 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi uyarınca ayrı ayrı açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
2. Sanığın denetim süresinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle, dosya yeniden ele alınarak, hükümlerin aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

3. Sanık müdafii ile O yer Cumhuriyet savcısının temyizleri üzerine, Dairemizin 22.03.2021 tarih ve 2015/287 E. – 2015/573 K. sayılı ilamıyla hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla, sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca, 1 yıl 2 ay 13 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
5. Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri içermeyen süre tutum dilekçesiyle, sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin bozulmasını talep ettiği belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde kendisine ait bir borç sebebiyle kızına ait iş yerinde haciz yapıldığını öğrenen sanığın haciz yapılan mahalle geldiği, burada sinirlenen sanığın alacaklı avukatına ve icra müdürüne “Burada haciz yapamazsınız burası borçlu şirkete ait değil, siz nasıl buraya girersiniz, işlem yapamazsınız şerefsizler.” diyerek tehdit ve hakarette bulunduğu gibi her iki görevliye de işlemin yapılmasını engellemek amacıyla saldırıda bulunarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, sanığın suç tarihinde yargı görevi sıfatını taşıyan şikayetçilere karşı haczin yapılmasını engellemek amacıyla direnerek cebirde bulunduğu şeklinde iddia olunan olayda, Yerel Mahkemece sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci fıkrası ve 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türleri ve üst sınırlarına göre, aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. Suç tarihinden itibaren temyiz incelemesi tarihine kadar, önceden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile yeniden suç işlediği tarih arasındaki durma süresi de eklendiğinde, sanığa atılı suçların tabi olduğu 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin ayrı ayrı gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin,1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle, DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.07.2023 tarihinde karar verildi.