YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15177
KARAR NO : 2023/873
KARAR TARİHİ : 07.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

1-Sanık … hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan verilen mahkumiyet hükmünü sanığın, 5320 sayılı Yasanın 8/1 inci maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 310 ncu maddesinde belirlenen bir haftalık süre geçtikten sonra 06.05.2016 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmıştır.
2-Sanıklar …, … ve … hakkında kurulan hükümlerde; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1-Sanıklar …, … ve … hakkında kurulan hükümler yönünden;
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu … Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanıklar hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ve 2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Sanık … hakkında kurulan hüküm yönünden;
… Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/14 Esas, 2015/242 Karar sayılı ek kararı ile sanık …’ın temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun’un 310 inci maddesi gereği “temyiz talebinin süresinde olmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık … ve … müdafii ile sanık …’ın temyiz istemlerinin dava dosyasının temyizen incelenerek lehlerine karar verilmesi gerektiğine ve re’sen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
2. Sanık …’ın ek karara yönelik temyiz isteminin, gerekçeli kararın kendisine gönderilmediğine, karardan haberi olmadığına yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanıkların trafik kontrolünde durdurulması ile … marka araç içerisinde 35 Pakistan uyruklu göçmenin bulunduğu, mağdurların sanıkları teşhis ettiği, sanıkların iki araç ile birbirlerini takip halinde ilerledikleri, göçmenlerin bulunduğu aracı sanıklardan … ve …’nın kullandığı, diğer sanıklar … ve …’ın kullandığı … marka araçtan ise kaçak sigara yakalandığı ve ayrı soruşturma yürütüldüğü, sanıkların birbirlerinin telefonlarında kayıtlı olduğu arama kayıtlarının bulunduğu, iş birliği içerisinde hareket ederek yasal olmayan yollardan ülkeye giren 35 kişiyi ülke içerisinde bir yerden bir yere taşıdıkları ve ülkede kalmalarına imkan sağladıkları, Mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
A-Sanıklar …, … ve … hakkında kurulan hükümler yönünden;
Sanıklara yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerinin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı
Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
B-Sanık … hakkında kurulan hüküm yönünden;
Sanık …’ın yokluğunda verilip 01.03.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 06.05.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın resen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık …’ın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.
V. KARAR
1. Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanıklar … ve … müdafii ile sanık … tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle, bu sanıklara ilişkin hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
2. Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/14 Esas, 2015/242 Karar sayılı ek kararında sanık … tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.02.2023 tarihinde karar verildi.