YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15754
KARAR NO : 2023/18671
KARAR TARİHİ : 22.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,
Sanık müdafiinin temyizinin vekâlet ücretine hasren yapıldığı belirlenerek,
Gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında 09.06.2015 tarihli hükümde hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin dördüncü fıkrası, 29 uncu maddesi uyarınca 2 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olup kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 22.12.2020 tarihli ve 2020/11264 Esas, 2020/21025 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine 5271 sayılı Kanun’un 251 nci maddesine göre yapılan yargılamada sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesi ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, katılan vekilinin itirazı üzerine genel yargılama usulüne göre yürütülen yargılama sonucunda sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesi ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Katılan vekilinin temyiz isteminin özetle; somut olayda 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin uygulanmasının şartları oluşmadığı bu nedenle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir
2.Sanık müdafiinin temyizinin; sanık aleyhine hükmedilen vekalet ücretinin kaldırılmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Taraflar arasında, görülmekte olan davalar nedeniyle husumet bulunduğu, olay tarihinde katılanın aracıyla sanığın ikametinin önünden geçerken; sanığın katılana “O …çocuğu, ananı s…kim.” şeklinde hakaret ettiğinden bahisle cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesi ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1.Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava içeriğine göre Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
2. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrasına göre ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi ve 5271 sayılı Kanun’un 328 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanığın sebebiyet verdiği yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerektiği anlaşılmakla sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebebinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2023 tarihinde karar verildi.