YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15871
KARAR NO : 2023/12594
KARAR TARİHİ : 21.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Yerel Mahkeme kararının katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 26.02.2020 tarihli ve 2019/3365 Esas, 2020/5081 Karar sayılı kararı ile 3194 sayılı İmar Kanunu’nun (3194 sayılı Kanun) geçici 16 ncı maddesi kapsamında değerlendirme yapılması gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 102 nci maddesinin dördüncü, 104 üncü maddesinin ikinci fıkraları ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi, sanık hakkında kurulan düşme kararının kaldırılması, suça konu yapının yapım yılının usulünce araştırılarak belirlenmesi gerektiği talebine vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın suça konu taşınmazı ruhsatsız yaptığının tespit edildiği, bu ruhsatsız yapının 06.04.2015 tarihli durdurma tutanağı ile mühürlenerek durdurulduğu iddiasıyla imar kirliliğine neden olma suçundan kamu davası açıldığı, yargılama sonucu hakkında beraat kararı verildiği, bu kararın katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 18. Ceza Dairesi tarafından bozulduğu, bozma sonrası zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Yapı Tatil Zaptında Yer Alan (1) ve (2) İle Gösterilen Alanlar Yönünden
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin 12.10.2004 tarihinde yürürlüğe girmiş olması, 14.12.2021 tarihli bilirkişi raporunda davaya konu imâlatın yapı tatil zaptında yer alan (1) ve (2) ile gösterilen alanların bina vasfı taşıması, ancak 2001-2004 yılları aralığında yapıldığının belirtilmesi karşısında, sanık hakkında yapı tatil zaptında gösterilen (1) ve (2) numaralı alanlar yönünden beraat kararı verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması Kanuna aykırıdır.
2. Yapı Tatil Zaptında Yer Alan (3) ile Gösterilen Alan Yönünden
14.12.2021 tarihli bilirkişi raporunda davaya konu imâlatın yapı tatil zaptında yer alan (3) ile gösterilen alanın yapı niteliğinde olması ve 2013-2014 yılları arasında yapıldığın ve Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün 22.06.2020 tarihli yazısında davaya konu taşınmaz hakkında yapı kayıt belgesinin alınmadığının belirtilmesi karşısında, yapı tatil zaptında gösterilen (3) numaralı alan yönünden sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik, katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanunun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.02.2023 tarihinde karar verildi.