YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/16572
KARAR NO : 2023/19330
KARAR TARİHİ : 01.06.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/462 E., 2015/385 K.
SUÇLAR : Hakaret, tehdit
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama, bozma
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun ( 5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca iki kez 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile, tehdit suçundan ise; 5237 sayılı Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)106 ncı maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tayin edilen hapis cezalarının 51 inci madde uyarınca ayrı ayrı ertelenmesine ve ceza miktarları kadar denetim süresi belirlenmesine, hakaret suçundan tayin edilen hapis cezaları yönünden anılan Kanun’un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına hükmedilmiştir.
2.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamede hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükümleri yönünden düzeltilerek onama görüşü belirtilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın sunduğu temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi ileri sürülmediği görüldü.
III. OLAY VE OLGULAR
Alkollü olan sanığın karıştığı yaralama olayı ile ilgili olarak doktor raporu alınmak üzere hastaneye götürüldüğünde rapor almak istemeyerek polis memuru olan katılan … K.’ya ve şikâyetçi ….’ye hitaben “Türk polisi tarafsız değil, hepinizle görüşeceğim, siz ne biçim polissiniz, bunlarla ne muhatap olacağım, kim ki bunlar.” şeklindeki sözlerle hakaret ve tehdit ederek, devamında adli işlemlerin yapılması için polis merkezine getirildiğinde ise polis merkezi önünde mağdur … A.’yı ve katılan … Ç.’yi kastederek “Ben ifade vermek istemiyorum, ben Türk vatandaşı değilim, içerdeki gerizekalı polislere söylüyorum anlamıyorlar.” şeklinde sözler söyleyerek üzerine atılı tehdit ve iki kez hakaret suçunu işlediği Yerel Mahkeme tarafından kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1.Sanığın hastanede katılan … K.’ya ve şikâyetçi ve ….’ye hitaben söylediği sözlerin muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, nezaket dışı, kaba söz niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı, sanığın sadece polis merkezi önünde mağdur … A.’yı ve katılan … Ç.’yi kastederek söylediği ”Gerizekalı polisler.” sözünün hakaret suçunu oluşturduğu gözetilmeden yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle sanık hakkında hakaret suçundan iki kez mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle fazla ceza tayini,
2.Sanığın, görevli polis memurlarına hitaben söylediği ve mahkemece tehdit sözü olarak kabul edilen “Hepinizle görüşeceğim.” sözlerinin tehdit suçunun unsurlarını ne şekilde oluşturduğu şikayet hakkını kullanma maksadıyla söylenip söylenmediği açıklanmadan, eğer tehdit niteliğinde bulunursa da, eylemin görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturacağı düşünülmeden yetersiz gerekçeyle tehdit suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi,
3.6545 sayılı Kanun’un 72 nci maddesiyle, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasında yapılan değişikliğin suç tarihi itibarıyla yürürlükte olmaması, suçtan doğan maddi bir zararın bulunmaması, manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi nedeniyle, yeniden suç işlemeyeceği konusunda hakkında olumlu kanaate varılarak cezası ertelenen ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını kabul eden sanık hakkında herhangi bir gerekçe belirtilmeksizin ertelemeden daha lehe olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmaması ve hakaret suçundan mahkumiyet hükümleri kurulurken, sanık hakkında tayin edilen hapis cezaları ertelenmesine karşın hükmün 5 inci bendinde ”Sanığın adli sicil kaydındaki ilamlar dikkate alınarak hakkında 5271 S.Y.nin 231 maddesi hükümlerinin,ceza 1 yıl üzeri olduğundan TCK 51 maddesinin uygulanmasına” şeklinde yazılan ifade ile hükümde karışıklığa yol açılması,
4.Hakaret suçunda temel cezanın doğrudan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi gereğince belirlenmemesi,
5.Kabule göre de;
a. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan açılan davada, sanığa ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi uygulanmak suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 226 ncı maddesine aykırı davranılması,
b.Tehdit suçundan hüküm kurulurken hesap hatası yapılarak sonuç hapis cezasının “3 ay 3 gün” yerine “2 ay 27 gün” olarak eksik tayin edilmesi,
Hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.06.2023 tarihinde karar verildi.