YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/17339
KARAR NO : 2023/17307
KARAR TARİHİ : 24.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama, tehdit
Sanıklar … ve … hakkında hakaret ve yaralama suçlarından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, aynı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi oldukları anlaşılmıştır.
Sanık … hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ve vekalet ücretine yönelik olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu … Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile;
1. Sanık … hakkında kasten yaralama, sanık … hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,
2. Sanık … hakkında tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan sanık müdafiinin temyiz isteği, sanık … hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartlarının oluşmadığına, sanık … hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından beraat kararı verilmesi gerektiğine ve sanık … hakkında tehdit suçundan beraat kararı verilmesine karşın sanık lehine vekalet ücreti hükmedilmediğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
A. Sanık … hakkında kasten yaralama, … hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları yönünden
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanunun 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi oldukları ve itirazın reddi kararı ile bu kanun yolunun tüketildiği, kesin nitelikteki itirazın reddi kararının temyiz yoluna tabi olmadığı anlaşılmıştır.
B. Sanık … hakkında tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden
Sanık hakkında yargılandığı aynı davada tehdit suçundan beraat, kasten yaralama ve hakaret suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları verilmiş olması karşısında, beraat kararı verilmesi nedeniyle ayrıca vekalet ücreti verilmemesinin de usul ve Kanuna uygun olduğu anlaşılmıştır.
IV. KARAR
A. Sanık … hakkında kasten yaralama, … hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle katılan sanık … müdafiinin kanun yolu başvuruları itiraz merciince incelendiğinden, esası incelenmeyen dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
B. Sanık … hakkında tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararında sanık müdafiinin vekalet ücretine yönelik temyiz sebepleri yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.04.2023 tarihinde karar verildi.