YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/6295
KARAR NO : 2023/20217
KARAR TARİHİ : 21.06.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/430 E., 2020/267 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında katılana yönelik tehdit suçundan 30.04.2015 tarihli 2014/482 esas, 2015/304 karar sayılı karar ile verilen 500,00 TL adli para cezasının nitelik ve niceliğine göre verildiği tarih itibariyle temyiz edilemez olup bu mahkumiyet hükmünün karar tarihi itibariyle kesinleştiği halde, aynı kararda sanık hakkında katılana yönelik hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 19.09.2019 tarihli ve 2017/7442 Esas, 2019/12620 Karar sayılı ilâmıyla bozulması üzerine yapılan yargılamada sanık hakkında katılana yönelik tehdit suçundan da yeniden yargılama yapılmak suretiyle verilen 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair mahkumiyet hükmünün hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu kabul edilmiştir.
Sanık hakkında bozma üzerine hakaret suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Pozantı Asliye Ceza Mahkemesinin 30.04.2015 tarihli 2014/482 Esas, 2015/304 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 7.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 50 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 24 eşit taksitlendirmeye karar verilmiştir.
2.Pozantı Asliye Ceza Mahkemesinin 30.04.2015 tarihli 2014/482 Esas, 2015/304 Karar sayılı kararının sanık müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 19.09.2019 tarihli ve 2017/7442 Esas, 2019/12620 Karar sayılı ilâmıyla,
“…a) Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK’nın 125/4. maddesinin uygulanması suretiyle CMK’nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,
b) Adli para cezası taksitlendirilirken uygulanan kanun maddesinin TCK’nın 52/4 maddesi yerine 50/4. maddesi olarak yazılması,,…”
Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
2. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada Pozantı Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.2022 tarihli 2019/430 Esas, 2020/267 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 7.080,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve 52 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 24 eşit taksitlendirmeye karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; kararı temyiz etme iradesinden ibarettir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Sanığın olay tarihinde Pozantı 80. Yıl Devlet Hastanesi acil servisine giderek çok bekletildiği ve tedaviyi beğenmediği gerekçesiyle, hastanede görevli tanık hemşire M.A. ile tartışmaya başladığı, tanık M.A.’ya “Benim sorunum senle değil, dünkü or… hemşire ile beni bu acilden kovuyor.” diyerek bağırdığı, tanığın sanığı düzgün konuşması yönünde uyardığı, bunun üzerine sanığın ”Ben buraya hasta olarak gelmişsem eşek gibi bana bakacaksınız, bu ne biçim hastane, göt gibi hastane.” diyerek bağırdığı, bu sırada acil serviste bulunan katılanın sanığın yanına gelerek ”Dünkü hemşire bendim, bu şekilde konuşamazsınız, sizi kimse acilden kovmadı.” dediği, sanığın da katılana ”A… koyarım’.’ diyerek hakarette bulunduğu, olaya tanık E.Ç.’nin müdahil olarak sanığı düzgün konuşması yönünde uyardığı Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
2. Sanık savunması,katılan beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.
3. Olay tutanağı, CD çözümleme tutanağı, beyaz kod bildirim formu dava dosyasında mevcuttur.
IV. GEREKÇE
1.Sanık savunması, katılan beyanları, olay tutanağı, CD çözümleme tutanağı, beyaz kod bildirim formu, oluş ve incelenen dava dosyası içeriği karşısında; sanığın eyleminin sübuta erdiğine dair Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
2.Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun’a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.06.2023 tarihinde karar verildi.