YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/7180
KARAR NO : 2022/26411
KARAR TARİHİ : 29.12.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama, mala zarar verme

KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A)Sanık hakkında katılan …’e yönelik kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyizinde;
Sanık hakkında kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından doğrudan tayin olunan adli para cezalarının miktarına göre, 5320 sayılı Kanuna 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle eklenen geçici 2. madde uyarınca, kesin nitelikte oldukları anlaşıldığından, tebliğnameye uygun olarak, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK’nın 317. maddesi gereğince, oy birliği ile, sanık …’un TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
B)Sanık hakkında mağdur …’a yönelik tehdit suçundan kurulan hükmün temyizinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre; tehdit suçunun mala zarar verme suçu ile birlikte işlenmiş olması nedeniyle basit yargılama usulünün uygulanamayacağı belirlenerek tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak;
6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca, adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebilecek olması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık …’un temyiz sebepleri bu nedenle yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının tebliğnameye aykırı olarak, “ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrilmesine” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/12/2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.
(Muhalif Üye)
KARŞI OY
Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında suçlamayı kabul etmemesi, mağdur …’un sanığın kendisini tehdit ettiğine dair beyanının olmaması ve tanık …’ın tehdit suçuna yönelik bir görgüsünün bulunmaması, dosya kapsamında sanığın tehdit suçunu işlediğine dair tek delilin katılan … ve mağdur …’in beyanları olması ve bu beyanların tanık … ve mağdur beyanı ile desteklenmemesi karşısında ilk derece mahkemesinin mahkumiyet kararının bozulması düşüncesiyle sayın çoğunluğun hükmün düzeltilerek onanması görüşüne iştirak etmek mümkün olmamıştır. 29/12/2022