YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/911
KARAR NO : 2022/13777
KARAR TARİHİ : 01.06.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
K A R A R
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1)Sanığın 5 yıllık denetim süresi içerisinde işlediği ve hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçun, TCK’nın 106/1. maddesinin ilk cümlesi uyarınca hükmolunan tehdit suçu olması, 6763 sayılı Kanunla değişik, 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre de, tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında, sözü edilen suçtan mahkûmiyeti içeren ilam yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, anılan hüküm yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkûm olup olmadığı tespit edilip, sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,
2)Fuhuş suçunun mağdur sayısınca oluşacağı göz önüne alınarak sanığın her bir mağdura yönelik eyleminden dolayı ayrı ayrı ceza tayin edilmesi ve bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda mağdurların birden fazla fuhuş yapmasına aracılık etmesine karşın, her bir mağdur açısından TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
3)Gerekçeli karar başlığında, mağdurların ad ve soyadları gösterilmeyerek, CMK’nın 232/2. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı, sanık …’nun temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.