Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2022/9440 E. 2023/15618 K. 02.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9440
KARAR NO : 2023/15618
KARAR TARİHİ : 02.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanığa 29.09.2021 tarihinde tefhim edilen hükmün 06.10.2021 tarihinde temyiz edildiği, 26.10.2021 tarihinde Yerel Mahkemece temyizin ek kararla süreden ret edildiği, bu kararın sanığa 01.11.2021 tarihinde tebliğ edildiği bu kararında 01.11.2021 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmakla, 26.10.2021 tarihli ek kararın kaldırılması ve 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu belirlenerek, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
a-Sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının a bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla aynı maddenin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 8.840,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verildiği, kararın 29.09.2010 tarihinde kesinleştiği,
b-Sanığın 07.01.2012 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olup kesinleşmesi nedeniyle, açıklanması geri bırakılan hüküm açıklanarak sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının a bendi, dördüncü fıkrası,43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla aynı maddenin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca 8.840,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.
c- … Asliye Ceza Mahkemesi’nin bu kararı sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 01.06.2021 tarihli kararı ile gerekçesizlik nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
d- Bozma üzerine, incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanunu’nun 125 nci maddesinin üçüncü fıkrasının a bendi, dördüncü fıkrası,43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla aynı maddenin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca 8.840,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteğinin; kararı temyiz etmek istediğine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay günü alkollü olan sanığın çevreye rahatsızlık vermesi üzerine olay yerine gidip sanığı karakola ve sağlık ocağına getiren polis memurları mağdurlara yönelik olarak çevredekilerin duyacağı şekilde “siz kimsiniz, adam mısınız, şerefsizler” şeklinde sözler sarf ettiği, sanık tarafından mağdurlara sarf edilen “Şerefsizler ” sözünün kamu görevlisi olan mağdurların onur, şeref ve saygınlığına saldırı mahiyetinde olduğu ve hakaret suçunu oluşturduğu, atılı suçun alenen işlendiği, mağdur beyanları, diğer sanık …’ın tevilli ikrarı, 18/11/2009 tarihli olay tutanağı ve tüm dosya kapsamı ile sabit olduğundan sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun’un 125/3-a, 125/4, 43/2 delaletiyle 43/1, 62/1 maddesi gereğince adli para cezası ile cezalandırılması, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE
Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. Önceden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile yeniden suç işlediği tarih arasındaki durma süreleri de eklendiğinde, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün,1412 sayılı Kanunun 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.03.2023 tarihinde karar verildi.