YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9497
KARAR NO : 2022/26315
KARAR TARİHİ : 28.12.2022
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Görevli memura mukavemet, mütecaviz sarhoşluk
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık tarafından mahkemeye sunulan eski hale getirme ve temyiz talebi mahiyetindeki 15/06/2020 tarihli dilekçe yönünden CMK’nın 42. maddesi gereğince talep hakkında karar verme yetkisi Yargıtay’a ait olduğu halde, yerel mahkemece talebin reddine ilişkin ek kararın ve sonraki tarihli yeniden karar verilmesine yer olmadığına ilişkin ek kararların ve bahse konu ek kararlara karşı sanığın itirazı üzerine itirazın reddine dair verilmiş olan tüm merci kararlarının hukuki değerden yoksun olup yok hükmünde olduğu ve sanık …’ün yokluğunda verilen hükümlere ilişkin gerekçeli kararın tebliğ edildiği tarihte askerde bulunması nedeniyle yapılan tebliğin usulsüz olduğu, dolayısıyla sanığın eski hale getirme talebinin kabulü ile sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın tebliğinin usulsüz olması nedeniyle sanığın temyizin süresinde olduğu kabul edilerek, dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
5237 sayılı TCK’nın 7, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanığa atılı suçlara ilişkin yasa maddesinde öngörülen cezaların üst sınırı uyarınca, görevli memura mukavemet suçundan 765 sayılı TCK’nın 102/4. ve 104/2. maddelerine göre suçun tabi bulunduğu 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının ve mütecaviz sarhoşluk suçundan 765 sayılı TCK’nın 102/5 ve 104/2. maddelerine göre suçun tabi bulunduğu 3 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından, sanık …’ün temyiz istemi bu nedenle, yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeyen HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nın 102/4, 102/5 ve 104/2. CMK’nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE, 28/12/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.