YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9649
KARAR NO : 2022/23723
KARAR TARİHİ : 28.11.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret, kasten yaralama

K A R A R
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A) Sanık … hakkında, katılan …’a yönelik hakaret ve kasten yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı, yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,
Anlaşıldığından, katılan … vekilinin temyiz davası istemi hakkında, tebliğnameye uygun olarak KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
B) Sanık … hakkında hakaret eyleminden kurulan kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, katılan … vekili ve sanık … müdafisinin TEMYİZ İSTEMLERİNİN REDDİNE,
C) Sanıklar …, … ve … hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlerin temyizinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Eylemlere ve yükletilen suça yönelik, katılanlar …, … ve … vekillerinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
D) Sanıklar … ve … hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlerin temyizinde;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak,
Hakaret suçunun karşılıklı işlendiğinin kabul edilmesi karşısında, TCK’nın 129/3. maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” yerine “ceza vermekten vazgeçilmesine” şeklinde karar verilmesi ve hüküm kısmında dayanak kanun maddesi olan CMK’nın 223/4-c maddesinin yazılmaması,
Kanuna aykırı ve katılanlar … ve … vekillerinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktalarının; tebliğnameye aykırı olarak, hüküm fıkralarından ”ceza vermekten vazgeçilmesine” ibareleri çıkartılarak, yerlerine “sanık hakkında TCK’nın 129/3 ve CMK’nın 223/4-c maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun olan HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.