Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2023/12912 E. 2023/25547 K. 12.12.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/12912
KARAR NO : 2023/25547
KARAR TARİHİ : 12.12.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/32 E., 2022/14 K.
SUÇ : Hakaret
KARAR : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Basit tehdit, hakaret, kasten basit yaralama ve kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçlarından sanık …’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 125 nci maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 62 nci maddesi gereğince 25 gün hapis, 2 ay 27 gün hapis, 3 ay 10 gün hapis ve 10 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Kemaliye Asliye Ceza Mahkemesinin 05.05.2015 tarihli ve 2014/40 Esas, 2015/25 Karar sayılı kararının 24.07.2015 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 28.01.2017 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 125 nci maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi gereğince 500,00 TL adli para, 2 ay 27 gün hapis, 3 ay 10 gün hapis ve 10 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin Kemaliye Asliye Ceza Mahkemesinin 12.06.2018 tarihli ve 2017/18 Esas, 2018/42 Karar sayılı kararının, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09.03.2021 tarihli ve 2021/508 Esas, 2021/877 Karar sayılı kararı ile bozulmasını takiben, yeniden yapılan yargılamada, katılan A.U’ya yönelik eylemlerin soruşturması ve kovuşturması şikâyete tabi kasten basit yaralama, sair tehdit ve hakaret suçlarına uyduğu ve adı geçen katılanın şikâyetten vazgeçmesi nedeniyle anılan suçlardan açılan kamu davalarının düşürülmesine, katılan O. D.’ye yönelik eylem nedeniyle kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan adı geçen sanığın 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin dördüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince 7.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Kemaliye Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2022 tarihli ve 2021/32 Esas, 2022/14 Karar sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.07.2023 gün ve 2023/61839 sayılı Tebliğname’si ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;
“Dosya kapsamına göre, Kemaliye Asliye Ceza Mahkemesinin 01/03/2022 tarihli ve 2021/32 esas, 2022/14 sayılı kararının, aynı Mahkemece verilen 05/05/2015 tarihli ve 2014/40 esas, 2015/25 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanması mahiyetinde olduğu,
5271 sayılı Kanun’nun 231/11. maddesinde yer alan” Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir.” şeklindeki hüküm gereğince, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı yeni bir suç işlemesi sebebiyle yeniden ele alınıp hükmün açıklanmasına karar verildiğinde yeniden sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun’un “Hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması.” başlığını taşıyan 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasında; “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi halinde sanık, beş yıl süreyle denetim süresine tâbi tutulur.”, aynı maddenin onuncu fıkrasında; “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmediği ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uygun davranıldığı takdirde, açıklanması geri bırakılan hüküm ortadan kaldırılarak, davanın düşmesi kararı verilir.” ve onbirinci fıkrasında; “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir.” hükümleri yer almaktadır.
İnceleme konusu somut olayda sanık hakkında Kemaliye Asliye Ceza Mahkemesinin 05.05.2015 tarihli 2014/40 Esas 2015/25 Karar sayılı ilamı ile katılan O.D.’ye yönelik hakaret suçundan mahkûmiyet hükmü kurularak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın denetim süresi içerisinde suç işlediğinden bahisle yapılan ihbar nedeni ile Kemaliye Asliye Ceza Mahkemesinin 12.06.2018 tarihli 2017/18 Esas 2018/42 Karar sayılı ilamı ile hükmün aynen açıklandığı, sanığın bu kararı istinaf etmesi üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09.03.2021 tarihli 2021/508 Esas, 2021/877 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmesini müteakip Kemaliye Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2022 tarihli ve 2021/32 Esas, 2022/14 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de; Kemaliye Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2022 tarihli ve 2021/32 Esas, 2022/14 Karar sayılı kararının, aynı Mahkemece verilen 05.05.2015 tarihli ve 2014/40 Esas, 2015/25 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanması mahiyetinde olduğu ve yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuş ve Kanun yararına bozma talebi bu kapsamda yerinde görülmüştür.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Yerel Mahkeme kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
3. Aynı Kanun’un 309/4-b maddesi gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.12.2023 tarihinde karar verildi.