YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/13389
KARAR NO : 2023/25493
KARAR TARİHİ : 11.12.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/369 E., 2018/309 K.
SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteğinin reddine ilişkin ek karar
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık ve müdafii tarafından verilen 28.10.2019 tarihli dilekçe ile hakaret suçundan verilen hükmün de temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede,
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 25.11.2019 tarihli ve 2018/369 Esas, 2018/309 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında, Giresun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2018 tarihli ve 2018/17 Esas, 2018/416 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında,
a. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 43, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına,
b. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.
2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi’nin kararı ile sanık hakkında;
Hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik sanık müdafiinin 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci maddesinin (a) bendi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesinin 25.11.2019 tarihli ek kararı ile sanık müdafiinin görevi yaptırmamak için direnme suçundan yaptığı temyiz isteğinin reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; dosyanın ilgili Yargıtay dairesine gönderilmesi talebine ilişkindir.
Sanık müdafiinin temyiz isteği, hükümlerin iddialarla kurulduğuna, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine, usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
A. 25.11.2019 Tarihli Ek Karar Yönünden
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendine göre ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen mahkûmiyet kararlarının, aynı Kanun’un 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen kesin hüküm niteliğindeki kararlardan biriyle sonuçlanmaması hâlinde temyiz edilebilir olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “… temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Temyiz sebepleri yönünden yapılan incelemede mağdur ve katılanların aşamalardaki beyanlarını doğrulayan 07.10.2017 tarihli olay tutanağı, dosya kapsamına göre sanık müdafiinin suçun sübut bulmadığına, şüpheden sanığın yaralanması gerektiğine ilişkin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Sanığın işlediği kabul olunan hakaret suçunda, 5237 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinde açıklanan “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” şeklindeki “orantılılık” ilkesine uyulmadan ve somut olayın özellikleri gözetilip değerlendirilmeden, aynı Kanun’un 61 inci maddesindeki ölçütlerin soyut olarak yazılması suretiyle temel cezanın alt sınırdan fazlaca uzaklaşılarak tayini,
2. Kabule göre de, 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin uygulanması sırasında yapılan hesap hatası nedeniyle sonuç hapis cezasının “1 yıl 16 ay” yerine “2 yıl 4 ay” olarak fazla belirlenmesi hukuka aykırı değerlendirilmiştir.
IV. KARAR
A. 25.11.2019 Tarihli Ek Karar Yönünden,
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi’nin 25.11.2019 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle reddi ile EK KARARIN ONANMASINA,
B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden,
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Giresun 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.12.2023 tarihinde karar verildi.