YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/13597
KARAR NO : 2024/623
KARAR TARİHİ : 17.01.2024

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/29 E., 2015/672 K.
SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, ceza verilmesinden vazgeçilmesine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, düzeltilerek onama

Sanık …’un katılan …’a karşı kasten yaralama ve sanık …’ın katılanlar … ve …..’ye karşı kasten yaralama eylemlerine ilişkin neticeten hükmolunan 1500 TL adlî para cezalarına ilişkin mahkûmiyet hükümlerinin tür ve miktarları itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları anlaşılmıştır.
Sanık …’un katılan …’a karşı hakaret ve sanık …’ın katılanlar … ve……’ye karşı hakaret suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İstanbul Anadolu (Kapatılan) 72. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2014/29 Esas, 2015/672 Karar sayılı kararıyla;

1. Sanık … hakkında, a. Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 3000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,
b. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesinden vazgeçilmesine,
2. Katılan Sanık … hakkında, a. Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca (2 kez) 3000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,
b. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ayrı ayrı ceza verilmesinden vazgeçilmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan sanık vekilinin temyiz sebepleri, müvekkilinin, katılan … F. Ö.’ye karşı kasten yaralama ve hakaret suçlarını işlediğine dair katılanın iddialarından başka delil olmadığına ve katılanın olay akabinde şikayette bulunmayıp, darp raporunu da olaydan 8-9 saat sonra aldığının gözetilmesi gerektiğine, Burak isimli şahsın tanık olarak dinlenmemesine, müvekkilinin, katılan …’un eylemlerine karşı kendisini savunduğuna, sanık …’un hakaret suçunun sabit olduğuna ve cezalandırılması gerektiğine, delillere ilişkin yeterince değerlendirme yapılmadan hüküm kurulduğuna ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Katılan sanığın, sanık … ile konuşmak için evine gitmesi üzerine kapıyı açan ve sanık …’un annesi olan katılan …Ö.’ye hakaret edip, saldırarak tırmaladığı, aynı gün sanık ile katılan sanık arasında kafede çıkan tartışmada tarafların karşılıklı olarak hakarette bulundukları ve saldırmak suretiyle birbirlerini yaraladıkları iddiasıyla açılan kamu davalarına ilişkin, Yerel Mahkemece sanık ve katılan sanığın eylemleri sabit görülüp, kasten yaralama suçundan mahkûmiyetlerine, hakaret suçunun ise karşılıklı işlenmiş olması nedeniyle haklarında ceza verilmesinden vazgeçilmesine hükmolunduğu anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
A. Sanık … ve Katılan Sanık … Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Hükümlerin tür ve miktarları itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları anlaşılmakla, katılan sanık vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanık … ve Katılan Sanık … Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Sanık ve katılan sanığın yargılama konusu eylemleri için 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca belirlenecek cezaların tür ve üst haddine göre, aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan sanık ve katılan sanığın savunmasının alındığı 18.04.2013 tarihinden itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
V. KARAR
A. Sanık … ve Katılan Sanık … Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan sanık vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık … ve Katılan Sanık … Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik katılan sanık vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık ve katılan sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.01.2024 tarihinde karar verildi.