YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/14968
KARAR NO : 2023/23897
KARAR TARİHİ : 08.11.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
EK KARAR TARİHİ : 25.08.2023
SAYISI : 2013/372 E., 2014/122 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Yasaklanmış hakların iadesine yönelik istemin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Hükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğini süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Tokat 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 04.11.2008 tarihli ve 2008/469 Esas, 2008/1000 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 10.04.2013 tarih ve 2011/26646 Esas, 2013/7786 Karar sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma sonrası sanık hakkında aynı Mahkemenin 13.02.2014 tarih ve 2013/372 Esas, 2014/122 Karar sayılı kararıyla 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
4. Belirtilen kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 27.11.2017 tarih ve 2015/12122 Esas, 2017/12544 Karar sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir.
5. Sanık müdafii 11.05.2023 tarihli dilekçesi ile Mahkemeden mahkumiyet hükmünün infazının tamamlandığı ve koşulları oluştuğu gerekçesiyle memnu haklarının iadesini talep etmiştir.
6. Yerel Mahkemenin ek kararı ile hükümlünün memnu haklarının iadesi talebinin reddine karar vermiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Hükümlü müdafiinin temyiz isteğinin, hükümlünün süren yargılamasına ilişkin kararın kesinleşmediğine, kesinleşemeyen karar ile ilgili olarak mahkemenin sanık hakkında kanaat oluşturmasının masumiyet karinesi ve lekelenmeme hakkına da aykırı olduğuna, verilen kararın hukuki dayanaktan yoksun olduğuna ve kararın bozulmasına yönelik olduğu görülmüştür.
III. OLAY VE OLGULAR
Hükümlü hakkında hakaret suçundan açılan kamu davası neticesinde mahkûmiyetine karar verilmiş, temyizi üzerine Yargıtay tarafından bozulan karar sonrası bir kez daha mahkûmiyet hükmü kurulmuş ve 16.06.2018 tarihinde kesinleşmiştir. Hükümlü müdafii 11.05.2023 tarihli dilekçesi ile Mahkemeden sanığın memnu haklarının iadesini talep etmiştir. Mahkemece ek kararla ”5352 sayılı Kanun’un “Yasaklanmış hakların geri verilmesi” kenar başlıklı 13/A maddesine göre sanığın mahkum olduğu cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması ve bu süre zarfında yeni bir suç işlememiş olması ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkememizde bir kanaat oluşması gereklidir. Sanığın talebe konu hapis cezasını 16.06.2018 tarihinde infaz ettiği, 5352 sayılı Kanunun “Yasaklanmış hakların geri verilmesi” kenar başlıklı 13/A maddesine göre; Mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması gerektiği, Uyap kayıtlarında sanık hakkında 23.10.2018 suç tarihli iddianame tanzim edilerek Tokat 2. Asliye Ceza Mahkemesine tevzi edilerek 2022/180 Esas sırasına kaydı yapılmakla dosyanın henüz kesinleşmediği bu haliyle sanığın bu 3 yıllık süreyi iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkememizce olumlu bir kanaat oluşmadığından, şartları oluşmamakla” şeklindeki gerekçeyle talebin reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Hükümlü adli sicil kaydı ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kayıtları dikkate alındığında, Yerel Mahkemece hükümlüye ait UYAP kayıtları değerlendirilip nedenleri açıklanmak suretiyle verilen yasaklanmış hakların geri verilmesi talebinin reddi kararında hukuka aykırılık bulunmadığından, hükümlü müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.11.2023 tarihinde karar verildi.