Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2023/1896 E. 2023/20354 K. 04.07.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1896
KARAR NO : 2023/20354
KARAR TARİHİ : 04.07.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/527 E., 2023/54 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yerel Mahkemenin 08.10.2015 tarih, 2014/304 Esas, 2015/383 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125 inci maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 129 uncu ve 52 nci maddeleri uyarınca 4.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Yerel Mahkeme kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 20.09.2022 tarihli ve 2020/17578 Esas, 2022/17447 Karar sayılı ilamı ile başkaca nedenler yerinde görülmeyerek basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağı yönünden değerlendirme yapılmak üzere hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 129 uncu ve 52 nci maddeleri uyarınca 4.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, Yerel Mahkemenin bozma ilamının gereğini yerine getirmediğine, sanığın üzerine atılı suçun unsurları itibarıyla oluşmadığına, lehe hükümlerin uygulanmasına yer olmadığına dair verilen kararların usul ve yasaya aykırı olduğuna , vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın kabul içeren savunması, tutanaklar, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında; sanığın daha öneden aralarında süregelen çekişme bulunan katılanın kullanımında olan GSM hattına, kendi kullandığı GSM hattından değişik tarihlerde “…Sen pislik herifin tekisin…”, “…Anlarsın birgün belki yaptığın bütün hayvanlıkları…”, “…Sizin gibi hayvanlardan kendimi koruyamadım…”, “Yaptığın ahlaksızlık üstünden otuz yıl da geçse cezasız kalmayacak”, “…İt…” şeklinde mesaj göndererek hakaret ettiği Yerel Mahkemece kabul olumuştur.
IV. GEREKÇE
Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen deliller karşısında Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun’a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,
Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık müdafii taafından öne sürülen temyiz sebepleri ve sair yönlerinden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.07.2023 tarihinde karar verildi.