YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/2155
KARAR NO : 2023/20698
KARAR TARİHİ : 06.07.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/55 E., 2016/360 K.
SUÇLAR : Tehdit, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, düşme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümlerin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında mağdurlar … K. ile….’ye yönelik hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun ( 5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca taksitler halinde 7.080,00 TL adli para cezası ile, mağdurlar … Y. ile ….’ya yönelik tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 62 inci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 52 nci maddesi uyarınca taksitler halinde 3.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, mağdurlar … K. ile….’ye yönelik tehdit suçundan ise 5237 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşmesine hükmedilmiştir.
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamede hakaret ve tehdit suçlarından verilen mahkûmiyet hükümleri yönünden onama görüşü belirtilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın sunduğu temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi ileri sürülmediği görülmüştür.
III. OLAY VE OLGULAR
Plakasız araç kullanan sanığın, kendisini plakasını takması aksi takdirde aracının bağlanacağına dair uyaran mağdur polis memurları …. ile….’ye ve devamında emniyet müdürü ile görüşmek istemesi nedeniyle ilçe emniyet müdürlüğüne getirilmesi üzerine olay yerinde bulunmayan komiser yardımcısı mağdurlar … Y. ve ….’ya yönelik olarak iddianamede geçen tehdit ve hakaret sözlerini söyleyerek üzerine atılı suçları işlediği Yerel Mahkeme tarafından kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1. Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.
Yargılamaya konu somut olayda; sanığın mağdurlara yönelik söylediği ”Lan.” sözünün muhatapların onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, nezaket dışı, kaba söz niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçe ile mahkûmiyet kararı verilmesi,
2. Sanığın ilk olarak pansiyonun önünde mağdurlar … K. ile….’ye, akabinde emniyet müdürlüğünde mağdurlar … Y. ile ….’ya hitaben söylediği tehdit sözlerinin görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca mahkûmiyet, aynı maddenin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca düşme kararı verilmesi,
3. Kabule göre de;
a. Mahkemece hakaret suçunun birden fazla mağdura yönelik işlendiği kabul edilmesine karşın, sanık hakkında tayin edilen temel cezanın 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca arttırılması gerektiği gözetilmeksizin eksik ceza tayini,
b. Mağdurlar … K. ile….’nin kovuşturma aşamasında şikayetlerinden vazgeçtiklerini beyan etmeleri karşısında, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçu kapsamında verilen düşme hükmü yönünden, sanığın şikâyetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,
c. Tehdit suçunun oluşabilmesi için tehdit oluşturan sözlerin ya mağdura karşı söylenmesi ya da fail tarafından mağdura iletilme kastı ile söylenmesi gerektiği, somut olayda ise, sanığın mağdurlar … Y. ve ….’nun yokluğunda onları kastederek söylediği tehdit sözlerinin iletme kastının ne şekilde oluştuğu açıklanmadan yetersiz gerekçeyle sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,
d. 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun mağdurlarının farklı olması, 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesi ve bu maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınması karşısında, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönlerden hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken hakaret suçu açısından 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.07.2023 tarihinde karar verildi.