Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2023/480 E. 2023/17879 K. 03.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/480
KARAR NO : 2023/17879
KARAR TARİHİ : 03.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret, tehdit

Sanık hakkında katılan N.Y.’ye karşı kasten yaralama suçundan neticeten hükmolunan 1.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktar itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir.
Sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında;
1. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca neticeten 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca neticeten 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
3. Tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca neticeten 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık ve temyiz dışı sanık Y.A.’nın çocuklarının aynı okulda okudukları, olay tarihinde sanık ve temyiz dışı sanık Y.A.’nın okul idarecileri ile konuşmak için müdür yardımcısı olan katılan … ‘nin odasına girdikleri, katılanın, odadan çıkmalarını istemesi üzerine, sanığın katılana doğru yürüdüğü, masanın üzerine eğilerek vurmaya çalıştığı, “O kafanı kopartacağım, kafana sıçacağım, salla o kafanı, saçını yolacağım, o…u.” dediği, katılanlar müdür yardımcısı … ve müdür …’nin, katılan … ‘nin odasına girdikleri, sanığın katılanlar … ve …’ye ise “Ağzına s…m.” diyerek hakaret ettiğinin, sanık ve temyiz dışı sanığın savunmaları, katılanların beyanları ve tanıkların anlatımları ile sabit olduğu, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
A. Sanık Hakkında Katılan … ‘ye Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanık Hakkında Hakaret ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Katılanların aşamalardaki uyumlu beyanları ve bunu doğrulayan tanıkların anlatımları ile sanığın savunması karşısında sanığın atılı suçları işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
Ancak ,
1.Sanığın soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki beyanlarında, temyiz dışı sanık Y.A.’nın kızı ile kendi kızının katılan … tarafından odadan haksız olarak çıkarıldığına ve çocuklara çıkıştığına, bunun üzerine öfkeyle … ile tartıştığına dair savunması, bu savunmayı doğrulayan tanıklar Ş.K., M.A ve temyiz dışı sanık Y.A.’nın aşamalardaki anlatımları karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilip sonucuna göre hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu, tehdit suçundan 29 uncu maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
2. Hakaret eyleminin gerçekleştiği yerin herkesin rahatlıkla girip çıkamayacağı müdür odası olması nedeniyle aleniyet unsurunun gerçekleşmediği gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,
3. Sanık hakkında seçimlik ceza öngören kasten yaralama suçundan kurulan hükümde adli para cezası tercih edilmesine rağmen, yine seçimlik ceza içeren hakaret suçundan kurulan hükümde yeterli gerekçe gösterilmeden, genel ifadeler kullanılmak suretiyle hapis cezası tercih edilerek hükümler arasında çelişki oluşturulması,
4. Sanık hakkında seçimlik ceza öngören kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, adli para cezası tercih edilmesine rağmen tehdit suçundan kurulan hükümde, yeterli olmayan gerekçe ile hapis cezası seçenek yaptırımlara çevrilmeyerek çelişki oluşturulması,
5.(2) numaralı bozma sebebine uyulması halinde, 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun’un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanun’la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa’nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 7 ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönlerden hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık Hakkında Hakaret ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.05.2023 tarihinde karar verildi.