YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/6218
KARAR NO : 2023/23884
KARAR TARİHİ : 08.11.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1235 E., 2022/821 K.
SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İlk Derece Mahkemesinin 29.04.2021 tarihli ve 2021/374 Esas, 2021/631 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 299 uncu maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen Cumhurbaşkanına hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi kararıyla İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi; kararın hukuka aykırı olduğuna, suça sürüklenen çocuğun paylaşımının atılı suçun unsurlarını ihtiva ettiğine, atılı suçun serbest hareketli bir suç olup imalı şarkılar, yazı, çizim, resim, nefreti gösteren hareketler ve bunun gibi davranışlarla işlenebileceğine, suça sürüklenen çocuk tarafından ilgili paylaşımın altına yapılan yorumla birlikte paylaşımın direkt kendisinin de sosyal medya hesabının zaman çizgisinde gözüktüğüne, bu suretle suça sürüklenen çocuğun katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte paylaşım yapmak suretiyle açıkça hakaret ettiğine, emsal mahiyetteki Yargıtay kararı gözetildiğinde atılı suçun oluştuğuna, suça sürüklenen çocuğun açıklamalarının ifade özgürlüğü çerçevesinde değerlendirilmesinin mümkün olmadığına, resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1.Suça sürüklenen çocuğun kendi kullanımında olan … hesabından ”Ampul …’i Patlatacağız” yazılı pankart taşıyan bir grup gencin bulunduğu fotoğrafa “İşaallah” şeklindeki yorumla paylaşımda bulunarak Cumhurbaşkanına hakarette bulunduğu iddiasıyla kamu davasının açıldığı ve Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, suça sürüklenen çocuk tarafından yapılan yorum ve paylaşımın ifade özgürlüğü sınırları içinde kaldığından suçun unsurlarının oluşmadığından bahisle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verildiği belirlenmiştir.
2. Suça sürüklenen çocuğun savunması tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.
3. Açık kaynak araştırma tutanağı ve açık kaynak araştırma raporunun aslı gibi onaylı sureti dava dosyasında mevcuttur.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümde usul ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin istinaf talebi yerinde görülmemiştir.
IV. GEREKÇE
1.Oluş, tüm dosya kapsamı karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şırnak Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi (9). Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.11.2023 tarihinde karar verildi.